شرح
فلسفهء انتخاب اهل بيت عليهم السلام به عنوان معيار ارزشيابى مؤمنان چيست ؟ چرا آنان ، دروازهء آزمون الهى هستند ، به گونهاى كه موفّقيت در اين آزمون ، رهايى و سرافرازى است ، و شكست در آن ، نابودى و هلاكت است ؟
عبارتهاى « إلَى اللَّه تَدْعُون » تا « بِقَوْلِهِ تَحْكُمُون » ، پاسخى به اين پرسش است . در ادبيات عرب ، رُكن اصلى كلام ، مقدّم مىشود و سپس ، موارد توضيحى ، پس از آن قرار مىگيرد . براى نمونه ، همواره فعل بر فاعل ، و جار و مجرور ، مقدّم مىشود ؛ امّا گاهى براى اغراض ويژه ، فاعل يا جار و مجرور ، پيش از فعل ، قرار مىگيرند . يكى از مواردى كه تقدّم جار و مجرور بر فعل را جايز مىنمايد ، افادهء حَصر است . در مثال مشهور ، براى آن كه بگوييم : « تو را مىپرستيم » ، بايد جمله « نَعْبُدُكَ » به كار برود ؛ ولى در سورهء حمد مىخوانيم : « إيّاكَ نَعْبُدُ » ، كه معناى آنْ چنين است : « تنها و تنها ، تو را مىپرستيم » .
در تمام عبارتهاى اين بخش از زيارت ، جار و مجرور ، بر فعل ، مقدّم شده است و همين امر ، جايگاه ويژهء امامان عليهم السلام را نشان مىدهد .
دعوتگران خالص توحيد
دعوت به سوى خدا ، هدف ارزشمندى است و از آن در آيات متعدّدى از قرآن كريم ، ياد شده است :
« وَ داعِياً إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ
. « 1 »
و خواننده به سوى خدا ، به فرمان او » .
و به مؤمنان ، فرمان داده شده تا دعوت جانفزاى حق را به گوش گيرند .
« اسْتَجِيبُوا . .
. إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ .
« 2 »
هامش
( 1 ) . سورهء احزاب ، آيهء 46 .
( 2 ) . سورهء انفال ، آيهء 24 .