أنَا وَ أهلُ بَيتِي شَجَرَةٌ فِى الجَنَّةِ وَ أغصانُها فِى الدُّنيا ، فَمَن تَمَسَّكَ بِنَا اتَّخَذَ إلى رَبِّهِ سَبِيلًا . « 1 »
من و اهل بيتم ، درختى هستيم كه در بهشت است و شاخههاى آن ، در دنياست . پس هر كه به ما چنگ آويزد ، راهى به سوى پروردگارش در پيش گرفته است .
اهل بيت عليهم السلام ، مهمترين و مطمئنترين ريسمان الهىاند . آنان كه به اهل بيت عليهم السلام تمسّك جويند ، به ساير ريسمانهاى الهى نيز چنگ انداختهاند و آن كه ارتباط خود را در دنيا با اهل بيت عليهم السلام ، محكم و استوار كند ، با قرآن و خدا ، مأنوس مىشود و بدين سان ، به خدا مىرسد و در آرامشِ يافتنِ خدا ، زندگى خوشى را سامان مىدهد .
هامش
( 1 ) . ذخائر العقبى ، ص 48 .