كه به امام عشق بورزد ، خدا را شناخته است و بر اساس دستورهاى الهى ، محبّت خود را براى دوستان خدا و كينهء خود را براى دشمنان او ، نثار مىكند . در مكتبِ پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ، معيارِ پذيرش هر عبادتى ، محبّت اهل بيت عليهم السلام است و بس . در حديثى آمده كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود :
لَو أنَّ عَبدَاً عَبَدَ اللَّهَ عز و جل بَينَ الصَّفا وَالمَروَةِ ألفَ عامٍ ، ثُمَّ ألفَ عامٍ ، ثُمَّ ألفَ عامٍ ، وَ لَم يُدرِكْ مَحَبَّتَنا لأكَبَّهُ اللَّهُ عَلى مِنْخَرَيهِ فِى النّارِ .
اگر بندهاى هزار سال در ميان صفا و مروه ، خدا را عبادت كند و هزار سال ديگر و هزار سال ديگر ، امّا محبّت ما را نداشته باشد ، خداوند ، او را در آتش [ دوزخ ] ، سرنگون مىسازد .
سپس ، اين آيه را تلاوت كرد :
« قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
« 1 »
.
« 2 »
بگو : من براى آن ( رسالت ) ، از شما مزدى نمىخواهم ، مگر دوست داشتن خويشاوندان [ نزديكم ] » .
دشمنىِ تباه كنندهء دين
اهل بيت عليهم السلام ، نور و برهان الهىاند و از سوى خداوند ، امر امامت به آنان سپرده شده است . بنا بر اين ، كينهورزى با اهل بيت عليهم السلام ، دشمنى با خداست . همان گونه كه داشتن محبّت ، برخاسته از نگرش دينى ماست ، كينه و خشم ورزيدن نيز ريشه در باورهاى دينى دارند و پيامدهاى بسيار دشوارى دارند . نخستين پيامد دشمنى با اهل بيت عليهم السلام ، تباهى دين و ناخشنودى پروردگار است . بنا بر روايتى ، پيامبر صلى الله عليه و آله فرموده است :
ألا وَ مَنْ أَبغَضَ آلَ مُحَمَّدٍ جَاءَ يَوْمَ القِيَامَةِ مَكتُوباً بَينَ عَيْنَيْهِ : آيِسٌ مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ ! « 3 »
بدانيد هر كس كه خاندان محمّد را دشمن بدارد ، روز قيامت ، در حالى مىآيد كه بر
هامش
( 1 ) . سورهء شورا ، آيهء 23 .
( 2 ) . تاريخ دمشق ، ج 41 ، ص 335 .
( 3 ) . المناقب ، خوارزمى ، ص 73 ، ح 51 .