در آستانهء رسيدن به مقام رضا ، انسان بهگونهاى مىشود كه تلخىها و مشكلات زندگى را شيرين مىيابد و حزن و اندوه ، از حيطهء زندگىِ او ، رَخت برمىبندد .
نشانهء رسيدن به مقام رضا
رسيدن به مقام رضا ، نشانههايى دارد كه در اين جا به چند نشانهء مهم آن ، اشاره مىكنيم :
1 . تسليم شدن در برابر خدا
يكى از آثار و لوازم مقام رضا ، تسليم شدن در برابر پيشامدهاى حتمىِ الهى است .
رضامندان ، در زندگى خود ، با برنامهريزى و كوشش مداوم به پيش مىروند ؛ امّا در برابر حوادث ناگوار و رويدادهاى پيشبينى نشده ، ناراحت نمىشوند . آنچه براى آنها مهم است ، كوتاهى نكردن در برابر مسئوليتهاست .
عبارت « وَ سَلَّمْتُم لَهُ الْقَضاء » ، نتيجهء طبيعىِ مقام رضاست كه خطاب به اهل بيت عليهم السلام مىگويد : شما در برابر حكم قطعى الهى ، تسليم شدهايد .
از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود :
إنّا قَوْمٌ نَسْأَلُ اللَّهَ ما نُحِبُّ فِيمَنْ نُحِبُّ فَيُعطِينَا ، فَإذَا أحَبَّ ما نَكْرَهُ فِيمَنْ نُحِبُّ رَضينَا . « 1 »
ما خاندانى هستيم كه آنچه را براى عزيزانمان دوست داريم ، از خدا مىخواهيم و خداوند ، به ما عطا مىكند ؛ و هر گاه آنچه را بر عزيزانمان ناخوش بداريم و خداوند ، خوش بدارد ، ما هم به آن خشنود [ و راضى ] هستيم .
در روايتى ديگر از ايشان آمده كه در بارهء پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
لَمْ يَكُن رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يَقُولُ لِشَيءٍ قَدْ مَضى : لَوْ كانَ غَيرُهُ ! « 2 »
[ يكى از ويژگىهاى ] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اينچنين بود كه اگر حادثهاى پيش مىآمد [ كه آن
هامش
( 1 ) . مستدرك الوسائل ، ج 2 ، ص 458 ، ح 2460 .
( 2 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 63 ، ح 13 .