1 . استوار ماندن آنان بر پيمان خدا
عبارت « وَكَّدْتُمْ ميثاقه » ، يعنى به : « پيمانى كه با خدا بستيد ، استوار مانديد » .
وفادارى به پيمان ، از خصوصيات مؤمنان است كه امامان عليهم السلام نيز همواره بر آن ، تأكيد داشتهاند . آنان ، جانشين پيامبرانى هستند كه با خدا پيمان بستند تا در راه تبليغ دينِ خدا ، از چيزى فروگذارى نكنند و امامان عليهم السلام نيز به همان پيمانِ استوار ، عمل مىكنند و لحظهاى در گسترش دينِ حق ، كوتاهى نخواهند كرد . قرآن ، از اين عهد استوار ، چنين ياد كرده است :
« وَ إِذْ أَخَذْنا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثاقَهُمْ وَ مِنْكَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَ أَخَذْنا مِنْهُمْ مِيثاقاً غَلِيظاً
. « 1 »
و [ ياد كن ] آن گاه كه از پيامبران ، پيمان گرفتيم ، و از تو و از نوح و ابراهيم و موسى و عيسى پسر مريم و از همهء ايشان ، پيمانى سخت و استوار گرفتيم » .
2 . دعوت به استوار ماندن در پيمان با خدا
چنانچه عبارت زيارت ، « ذَكَّرْتُم ميثاقَهُ » خوانده شود ، بدين معناست كه امام ، پيمانى را كه آدميان در روز نخست ، بر پرستش خدا بستند ، به يادشان مىآورد كه خدا را بپرستند و از بندگى شيطان ، سر باز بزنند :
« أَ لَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يا بَنِي آدَمَ أَنْ لا تَعْبُدُوا الشَّيْطانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ * وَ أَنِ اعْبُدُونِي هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ
« 2 » .
اى فرزندان آدم ! آيا به شما سفارش نكردم كه شيطان را نپرستيد كه او براى شما ، دشمنى است آشكار ؛ و اين كه مرا بپرستيد ، كه اين است راه راست ؟ » .
پيشوايان دين ، با تذكّر و پند ، مردم را از گرفتارىهاى روزانه ، نجات مىدهند و آنان را به تفكّر ، وا مىدارند تا براى آخرتِ خويش ، گام بردارند و پيش از آن كه در
هامش
( 1 ) . سورهء احزاب ، آيهء 7 .
( 2 ) . سورهء يس ، آيهء 60 - 61 .