( 42 ) : و أهْلِ الذِّكْرِ
و اهل ذكر . . .
توضيح واژهها :
أهْل : بنا بر مضاف اليه اين واژه ، معنايش متفاوت مىشود : خويشاوندان ، ايل و تبار ، پيروان ، وابستگان ، ويژگان . « 1 »
الذِّكْر : ياد ، يادآورى ، يادكرد ، دعا به درگاه خدا . « 2 »
شرح
توصيف امامان عليهم السلام با عنوان « أهل الذِّكر » ، به آيهء
« فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
؛ « 3 » اگر خود نمىدانيد ، از اهل ذكر بپرسيد » ، اشاره دارد . پيش از بازكاوى تركيب « أهل الذّكر » ، معانى گوناگون « ذكر » در قرآن را بررسى مىنماييم .
معانىِ « ذكر » در قرآن
واژهء ذكر ، در قرآن ، بارها تكرار شده است . برخى از معانى ذكر در قرآن ، چنين است :
1 . ياد . در شمارى از آيات قرآن ، معناى اصلى واژهء ذكر ، يعنى ياد ، اراده شده است كه براى نمونه ، اين آيات را مىتوان بر شمرد :
« أَقِمِ الصَّلاةَ لِذِكْرِي .
« 4 »
نماز را براى يادكرد من ، بخوان » .
هامش
( 1 ) . « أهل الرجل : زوجه و أخصّ النّاس به » ( العين ، ج 4 ، ص 89 ) .
( 2 ) . « ذكرت الشَّىء ، خلاف نسيته . ثمّ حمل عليه الذِّكر بِاللّسان » ( معجم مقاييس اللّغة ، ج 2 ، ص 358 ) . « كلّ قول يقال له ذكر » ( مفردات ألفاظ القرآن ، ص 328 ) .
( 3 ) . سورهء نحل ، آيهء 43 .
( 4 ) . سورهء طه ، آيهء 14 .