( 15 ) : وَ امَناءَ الرَّحْمنِ .
و امانتداران [ خداى ] مهربان . . .
توضيح واژهها
امَناء : جمع « امين » ، به معناى امانتدار ، رازدار . « 1 »
الرَّحْمن : در لغت ، به معناى مهربان است و در اصطلاح ، از نامهاى خداوند است كه به رحمت عامّ خداوند ، اشاره دارد . « 2 »
شرح
واژهء « امانت » عربى ، در زبان فارسى بسيار پُركاربرد است . اطمينان و اعتماد ، در واژهء امانت ، نهفته است و به كسى كه مورد اطمينان ديگران است و نگاهبان اسرار و اشياى ارزشمند آنان است ، « امين » مىگويند . امانتدارى ، در نزد همگان ، صرفنظر از دين و ملّيت ، گرامى و ارجمند است . پيامآور رحمت ، پيش از بعثت ، به « محمّدِ امين » ، نامبُردار بود و حتّى قريشيان ، دشمنان سرسخت او ، نتوانستند خصلت نيكوى امانتدارى او را ناديده انگارند و همواره ، او را امين مىدانستند . اهل بيت گرامى او نيز در « زيارت جامعه » ، امانتداران خداى رحمان ، معرّفى شدهاند . به راستى ، خداوند ، كدامين امانت را در اختيار امامان عليهم السلام نهاده و آنان را به عنوان « امانتدار » برگزيده است ؟
معناى امانت الهى
عالمان دينى ، با الهام از احاديث ، امانت الهى را با معانى گوناگونى تبيين فرمودهاند كه شمارى از آن معانى ، چنين است :
هامش
( 1 ) . « الأمين : المؤتمن على الشَّىء » ( مجمع البحرين ، ج 6 ، ص 207 ) .
( 2 ) . « الرَّحمن الرَّحيم : إسمان مشتقّان من الرَّحمة و رحمة اللَّه وَسِعت كلّ شىء » ( العين ، ج 3 ، ص 224 ) .