وارد نمىشوند ، كه هر كس جز از درها به خانهها در آيد ، او را دزد مىنامند .
به لباس زيرين ، « شِعار » گويند و اين ويژگى ، نشانهء نزديكى امامان عليهم السلام به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله است و پروردگار جهان ، اگر چه مىتوانست خود را بدون واسطه بشناسانَد ؛ امّا چنين نپسنديد و امامان را دروازههاى شناسايى خويش ، قرار داد . امام على عليه السلام ، ابواب الهى را به « صراط » و « سبيل » و « وجه » تفسير مىنمايد و مىفرمايد :
إنَّ اللَّهَ - تَبارَكَ وتَعالى لَو شاءَ لَعَرَّفَ العِبادَ نَفسَهُ وَ لكِن جَعَلَنا أبوابَهُ وَ صِراطَهُ وَ سَبِيلَهُ وَ الوَجهَ الّذى يُؤتى مِنهُ ، فَمَن عَدَلَ عَن وَلايَتِنا أو فَضَّلَ عَلَينا غَيرَنا فإنَّهُم عَنِ الصّراطِ لَناكِبونَ . « 1 »
اگر خداوند - تبارك و تعالى - بخواهد ، خود را به بندگانش مىشناساند ؛ ليكن ما را درها و راه خود گرداندْ و طريق و سويى قرار داد كه از آن مىآيند . پس هر كه از ولايت ما كناره گيرد يا ديگرى را بر ما برترى دهد ، از راه ، منحرف شده است .
در تمام روايات پيشين ، امامان عليهم السلام راه رسيدن به حقيقت دين ، معرّفى شدهاند .
نكتهء مهم ، آن است كه مؤمن ، چنانچه از دروازه خاندان رسالت ، گذر نكند ، تنها به پوستهاى از دين ، دست يازيده است و از لذّت توحيد حقيقى ، محروم مىمانَد . براى رسيدن به حقيقت اسلام ، راهى جز اهل بيت عليهم السلام وجود ندارد .
هامش
( 1 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 184 ، ح 9 .