واقعى ، جز از طريق اهل بيت عليهم السلام به قلب او راه نخواهد يافت . به ديگر سخن ، مسلمان ، از راه استدلال ، به حقانيّت اسلام و قرآنْ اعتراف مىكند ، ولى نمىتوان او را موحّد و مؤمن حقيقى خواند . آموزههاى ايمان در مكتب امامان عليهم السلام ، به گونهاى است كه عقايد راستين را به باورهاى استوار ، تبديل مىكند و در جانِ انسان ، جاى مىدهد و سپس ، باورهاى راستين در رفتارِ آدمى نمايان مىشود . مؤمن حقيقى ، تمامى كردارهاى خويش را بر اساس مبانى اعتقادى سامان مىدهد و رفتار او با گفتارش ، همخوان است .
« دروازههاى ايمان » در روايات
دروازهء ايمان بودن ، يكى از مهمترين ويژگىهاى اهل بيت عليهم السلام است كه در روايات گوناگون ، مكرّر مورد تأكيد قرار گرفته است . از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده كه مىفرمايد :
نَحنُ بابُ اللَّهِ الّذى يُؤتى مِنهُ وَ بِنا يَهتَدِى المُهتَدونَ . « 1 »
ما دروازهء خداونديم كه از آن وارد مىشوند ، و در پرتو [ وجود ] ما ، هدايتجويان ، ره مىيابند .
در اين روايت ، دروازه وصول به مقام قرب الهى ، آل اللَّه هستند و پيامبر صلى الله عليه و آله ، پيشاپيشِ آنان ، مردمانِ هدايتجو را به سرمنزل مقصود مىرساند . امير مؤمنان عليه السلام نيز در شمارِ ويژگىهاى اهل بيت عليهم السلام ، آنان را تنها راه صحيح رسيدن به معارف الهى مىداند و هر كه راه ديگرى را بر گزيند ، راهزن است :
نَحنُ الشِّعارُ وَ الأصحابُ وَ الخَزَنَةُ وَ الأبوابُ وَ لاتُؤتَى البُيُوتُ إلّا مِن أبوابِها ، فَمَن أتاها مِن غَيرِ أبوابِها سُمِّىَ سارِقاً . « 2 »
ماييم خاصّان و ياران و خزانهداران و درها [ ى رسالت ] ؛ و به خانهها ، جز از درهاى آنها
هامش
( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة ، ج 2 ، ص 509 ، ح 11 ؛ بحار الأنوار ، ج 25 ، ص 2 ، ح 3 .
( 2 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 154 ؛ ميزان الحكمة ، ج 1 ، ص 131 .