اى صدرنشينِ مَسند شرع * اى صدر تو اصل و آسمان فرع
اى شحنهء « 1 » چارسوق « 2 » عالم * قومى دزدان امين ، زهى غم
اى زيب و سادهء « 3 » سليمان * فوجى ديوان به صدر ايوان
اى اين گَله را شُبان ز دادار * جوقى « 4 » گرگان به گلّه زنهار « 5 »
موش غله خور ممان « 6 » به غلّه * گرگِ گلهدر بِران ز گلّه
اى شير خدا خداى را سخت * نيكان را از بَدان نگون بخت
شيران سياه و زردگوشان * مجروحانِ پلنگ و موشان
بگشاى كه بسته كردگارت * جاندارويشان به ذوالفقارت
الماس دو سر « 7 » ز كان « 8 » برون كن * سنگ در و دشت ، لعلگون كن
بُرقع « 9 » ز جمال خود برانداز * اين مشت جهود « 10 » را سر انداز . « 11 »
هامش
( 1 ) . شحنه : نگهبان ، داروغه .
( 2 ) . چارسوق : چهار سو .
( 3 ) . وساده : مَسند و تخت .
( 4 ) . جوق : گروه ، دسته .
( 5 ) . زنهار : زينهار ، امان ، مراقب باش .
( 6 ) . ممان : مگذار .
( 7 ) . الماس دو سر : كنايه از شمشير ذوالفقار .
( 8 ) . كان : معدن .
( 9 ) . بُرقع : روبند ، نقاب .
( 10 ) . جهود : يهود ، يهودى .
( 11 ) . ديوان فتحعلى خان صبا : ص 762 ، دانشنامهء شعر مهدوى : ج 1 ص 346 .