در اقتدا با حضرتش يا خود براى خدمتش * از آسمان چارمين ، عيسى شتابان آمده
« 1 » . « 2 »
13 / 7 عندليب كاشانى « 3 »
اين ظلمتى كه روى زمين را فرو گرفت * زايل نمىشود بدمد گر صد آفتاب
الّا به يُمن مقدم داراى داد و دين * خورشيد آسمان و زمين ، پورِ بوتراب « 4 »
صاحب زمانِ عصر ، امام مُبين كه هست * با هستىاش زمان و زمين جمله كامياب
آن خسروى كه خيمهء قدرش چو بركشند * بيضا « 5 » بر او ز خطّ شعاعى كشد طناب
آن پادشاه مُلك ولايت كه از ازل * شد فرقِ او به تاج شهنشاهى انتخاب
در كشورى كه رايت عدلش علَم كشد * منقار كبك ، ريش كند سينهء عقاب
گردد ضعيف خصم قوىپنجه آن چنان * كآرَد شكار چرخ كند كمترين ذباب « 6 »
هامش
( 1 ) . اشاره به نزول مسيح عليه السلام در زمان ظهور صاحب الأمر عليه السلام است كه در روايات بسيارى بدان تصريح شده است .
( 2 ) . كليات ساقى ، دانشنامهء شعر مهدوى : ج 1 ص 385 .
( 3 ) . محمّدحسين فرزند فتحعلى خان صبا ، متخلّص به عندليب ، ملقب به خان و ملكالشعراء ثانى از شاعران دربار قاجار در قرن سيزدهم است . وى بعد از پدر ، كليددار آستانهء حضرت معصومه عليها السلام بود .
( 4 ) . بوتراب : امير مؤمنان على عليه السلام ، پورِ بوتراب : فرزند ايشان ، امام زمان .
( 5 ) . بيضا : آفتاب .
( 6 ) . ذباب : مگس ، زنبور .