فصل يازدهم : نمونههايى از سرودههاى قرن يازدهم
11 / 1 ميرزا ابوالحسن حسينى فراهانى « 1 »
شاه زمانه ، مهدىِ هادىلقب كه هست * معصوم از پدر به پدر تا ابوتراب
شاهى كه آفتاب به راى منير او * جويد به سان ذرّه به خورشيد ، انتساب
دارم ز بيمِ عدلش بر ديده آستين * ترسم كه سيلِ اشك كند خانهام خراب
شد چون ركابِ ديدهام از نور وى نصيب * در انتظار آن كه كند پاى در ركاب
هامش
( 1 ) . ميرزا ابوالحسن حسينى فراهانى ، متخلّص به « فراهانى » ، شاعر و اديب پارسىگوى قرن يازدهم هجرى است . در تذكرهها او را به نامهاى « حسن فراهانى » ، « حسن قمى » ، « ابوالحسن فراهانى » و « ابوالحسن تفرشى » ياد كردهاند . وى صاحب رسالهء معروف شرح مشكلات ديوان انورى است . ديوان شعرى نيز از او به جاى مانده است . قتل ابوالحسن فراهانى در سال 1040 ق رخ داد ( تذكرهء نصرآبادى : ص 276 ، تذكرهء ميخانه : ص 804 ، دانشمندان آذربايجان : ص 360 ) .