شادىّ اهل عالم و ، هنگام شادى است * كاندر زمانه ، مهدىِ آخرْ زمان رسيد
آسودهايم و خاطر ما شاد و خرّم است * چون فيض فضل يار ، جهان در جهان رسيد
سرّ خداست آدم و ، ابليس كور بود * هر سَر كه سِر بديد به گنج نهان رسيد
سرّى كه كاينات به جان ، طالب وى اند * منّت خداى را كه به ما رايگان رسيد
ما ناگهان به كوى خرابات سر زديم * چون جذب يار بر دل ما ، ناگهان رسيد
بشنيد هر كه گوش و دلى داشت « قاسمى » ! * گلبانگ وصل او ، كه به كون و مكان رسيد .
« 1 »
9 / 8 كمال غياث شيرازى « 2 »
در خاتمت محمّدى مهدى بود امام * سيمرغِ برجِ كنگرهء قاف از صفا
يعنى امامِ حجّت قائم كه عاقبت * ظاهر شود ظهور جلالش بر آشنا
هامش
( 1 ) . سيماى مهدى موعود در آئينهء نشر فارسى : ص 93 ، به نقل از كليّات قاسم انوار : ص 163 .
( 2 ) . كمال غياث شيرازى ، صاحب ديوان شعر است و تاريخ تولّد او را نيمهء دوم سدهء هشتم و زمان درگذشت وى را 848 ق دانستهاند .