1 . حكومت جهانى واحد مبتنى بر احكام اسلامى بر پا مىشود ؛
2 . پليدىهاى بزرگ ، مانند شرك و كفر و ساير انحرافات عقيدتى و بدعتها ، از ميان مىروند ؛
3 . ظالمان و اشرار از ميان مىروند ؛
4 . زمين پُر از عدل و داد مىشود ؛
5 . اسباب گسترش علم و معرفت و تربيت صحيح انسان ، فراهم مىگردند ؛
6 . رفاه عمومى برقرار مىشود .
2 . سير از كثرت به وحدت
به نظر مىرسد در نهضت مهدوى ، يك سير تدريجى به سوى توحيد ناب وجود دارد . ابتداى حركت امام زمان عليه السلام صرفاً دعوت به اسلام و قرآن است و به تدريج كه نهضت جلو مىرود ، جنگها آغاز مىشود . از آن جا كه امام عليه السلام به طور عادى نمىتواند در آن واحد با همهء حكومتها بجنگد ، طبيعى است كه در ابتدا با بسيارى از آنها پيمان صلح ببندد . پس از پيشرفت كار و افزايش روشنگرىها و بالا رفتن آگاهى و معرفت مردم ، اثرى از شرك و كفر ، باقى نمىمانَد .
بر اساس احاديث اسلامى ، ظهور امام زمان عليه السلام در منطقهء حجاز و استقرار ايشان در منطقهء عراق خواهد بود و جنگهاى اوّليهء ايشان در همان مناطق ، به اضافهء منطقهء شامات و احياناً تركيه و روسيه است . بنا بر اين ، دشمنان اوّليه يا از مسلمانان معاند اهل حجاز و ديگر مناطقاند يا از اهل كتاب . بر اين پايه ، چنين به نظر مىرسد كه در ابتداى نهضت ايشان ، درگيرى خاصى با پيروان ديگر اديان ، مانند اديان هندى و چينى و ژاپنى ، نداشته باشند .
در اين دوره ، ممكن است گروهى از اهل كتاب ، خواهان مصالحه با امام عليه السلام باشند و حاضر به پرداخت جزيه شوند . امام عليه السلام از پيشنهادهاى صلح ، مشروط به