« هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ .
« 1 »
او كسى است كه پيامبر خود را براى هدايت مردم فرستاد ، با دينى درست و بر حق ، تا او را بر همهء دينها پيروز گردانَد ، هر چند مشركان را خوش نيايد » .
در آيه قبل از آن نيز از خواستِ كافران براى خاموش ساختن نور الهى ياد شده و اين كه خداوند متعال ، اراده كرده كه نورش را كامل كند :
« يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ يَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ كَرِهَ الْكافِرُونَ .
« 2 »
مىخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند ، و خدا جز به كمال رساندن نور خود نمىخواهد ، هر چند كافران را خوش نيايد » . « 3 »
تحقّق وعدهء پيروزى اسلام و به كمال رساندن نور الهى ، در انتظار جامعهء مهدوى است . بنا بر اين ، انتظار بهجايى است كه با كامل شدن نور الهى در جامعهء مهدوى و پيروز شدن اسلام ، جايى براى ديگر اديان باقى نماند و پيروان آن اديان ، يا همه مسلمان شده باشند و يا از بين رفته باشند .
در آيهاى ديگر ، وعدهء حاكميت بر زمين به مؤمنان صالح داده شده و اين كه دين مورد رضاى خدا ، غالب مىشود و ديگر شركى باقى نخواهد ماند :
« وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ
هامش
( 1 ) . توبه : آيهء 33 .
( 2 ) . توبه : آيهء 32 .
( 3 ) . آيات 8 و 9 سورهء صف نيز با تفاوتى بسيار جزئى در پارهاى الفاظ مشابه همين دو آيه هستند . آيهء 28 سورهء فتح نيز دقيقاً مانند آيه 33 توبه است .