اوائل بعثت بود . « 1 »
گفتنى است كه علّامه مجلسى ، مشابه همين مطلب را در بحار الأنوار نيز ذكر كرده و عدم اعتماد خود را به اين گونه توقيتگذارى ، با چند ترديد بيان كرده است .
ايشان نوشته است كه بر فرض صدور اين روايات از جانب معصومان و با فرض صحّت فهم ما از اين روايات و با فرض عدم بدا در وقت ظهور ، ممكن است اين سال را زمان ظهور شمرد . ترديدهاى سه گانهء علّامه مجلسى نشاندهندهء عدم اعتماد ايشان بر اين توقيت است . « 2 »
سه . سال 1214 ق
محمّد بن جلال حسينى بليانى منجّم ( زنده در 950 ق ) ، از طرف استادش مأمور مىشود تا تاريخ ظهور امام مهدى عليه السلام را از طريق رَمل و جَفر استخراج كند . بليانى منجّم ، دست به كار مىشود و پيشگويىهايى را از زمان نگارش رساله ( 950 ق ) تا سال 1214 ق بيان مىدارد . اوّلين پيشگويى ، مربوط به سال 996 ق است . وى در نهايت مىنويسد :
و [ امام مهدى عليه السلام ] در سال 1057 ، شروع به الكهگيرى « 3 » خواهد نمود و به اندك زمانى ، اكثر ربع مسكون را مسخّر سازد و اكثراً آثار ظهور حضرت صاحب الأمر در 1076 به ظهور آيد و در 1214 حضرت صاحب الأمر - صلوات اللَّه و سلامه عليه و آبائه - ظهور خواهد نمود . ان شاء اللَّه تعالى . « 4 »
چهار . سال 1329 ق
ابو الحسن مرندى ( 1349 ق ) در مجمع النورين از حديث امام حسن عسكرى عليه السلام
هامش
( 1 ) . رجعت : ص 73 .
( 2 ) . بحار الأنوار : ج 52 ص 120 .
( 3 ) . واژهء « الكه » تركى و به معناى كشور و سرزمين است و در اين تركيب ، به معناى كشورگشايى است .
( 4 ) . نسخهء شمارهء 8869 موجود در كتابخانهء مجلس شوراى اسلامى ( ر . ك : مهديان دروغين : ص 160 ) .