ظهور امام مهدى عليه السلام تعيين وقت كردهاند ؛ امّا نمونههايى از تعيين وقت براى قيام امام مهدى عليه السلام در اهل سنّت :
يك . سال 1042 و 1337 ق
سلطان الغ بيك گوركانى ( م 840 ق ) صاحب زيج الغى - كه در علوم و فنون ، مخصوصاً در علم هيئت شهرت دارد - ، در بارهء تاريخ قيام مهدوى چنين گفته است :
بينى تو بغا ملك مغيّر گشته * در وقت غلط زير و زبرتر گشته
در سال غليب اگر بمانى بينى * ملك و ملل و ملّت و دين برگشته .
با دو شيوه در محاسبهء سالهاى 1042 و 1337 ق ، استخراج شده است . « 1 »
دو . سدهء دوازدهم
جلال الدين سيوطى ( م 911 ق ) در الكشف عن مجاوزة هذه الامّة الألف ، فتواى يكى از علماى اهل سنّت را بازگو مىكند كه بر اساس حديث « أنّ النبى صلى الله عليه و آله لا يمكث فى قبره ألف سنة » ، به وقوع خروج مهدى و دجّال و نزول عيسى و ديگر اشراط الساعه در سدهء دهم نظر داده است . سيوطى خود اين حديث را در شمار اباطيل دانسته و براى آن ، اصلى قائل نيست . سيوطى در ادامه بر اساس ديگر احاديث ، وقوع اين امور را در قرن دوازدهم محتمل مىشمرد و مىنويسد : « در بدبينانهترين حالت ، اين رخدادها قطعاً قبل از سدهء پانزدهم به وقوع خواهد پيوست » . سيوطى نوشته است :
آثار رسيده از پيشينيان بر اين مطلب دلالت دارد كه زمان پايدارى اين است كه بيش از هزار سال خواهد بود ؛ ولى بيش از پانصد سال بر آن اضافه نخواهد شد . . . و ممكن نيست كه پايدارى اين امّت از هزار و پانصد سال افزون شود . « 2 »
هامش
( 1 ) . جواهر القوانين : ص 74 - 75 .
( 2 ) . « فاقول : أوّلًا الذى دلّت عليه الآثار أنّ مدّة الأمّة تزيد على الألف و لاتبلغ الزيادة عليها خمسمائة سنة . . . و لايمكن ان تكون المدة ألفا و خمسائة أصلًا » ( ر . ك : الكشف عن مجاوزة هذه الأمة الألف : ص 86 - 87 ) . اين رساله ، ضمن الحاوى للفتاوى ( جزء دوم ) به چاپ رسيده است .