به پردههاى كعبه آويخته است و مىفرمايد : « خدايا ! انتقامم را از دشمنانم بگير » . « 1 »
805 . عبد اللَّه بن جعفر حِمْيَرى مىگويد كه : به محمّد بن عثمان عَمرى - كه خدا از او خشنود باد - گفتم : من از تو [ و براى اطمينان يافتن ] ، همان سؤال ابراهيم عليه السلام از خدايش عز و جل را مىپرسم ، آن هنگام كه گفت : خداى من ! نشانم بده كه چگونه مردگان را زنده مىكنى ؟ خداوند فرمود : « آيا ايمان ندارى ؟ گفت : چرا ؛ امّا مىخواهم دلم مطمئن شود » . « 2 » مرا از صاحب اين امر ، باخبر كن كه آيا او را ديدهاى ؟ گفت : آرى و گردنش مانند اين است . و با دستش به گردن خودش اشاره كرد « 3 » . « 4 »
2 / 22 : محمّد بن على بن بلال
806 . ابو الحسن محمّد بن محمّد بن يحيى معاذى « 5 » نقل كرده است كه : مردى از يارانمان پس از تفرقه و اختلاف ، « 6 » به ابو طاهر محمّد بن على بن بلال « 7 » ملحق شد و سپس
هامش
( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 254 ح 224 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 3 ح 2 .
( 2 ) . بقره : آيهء 260 .
( 3 ) . در نقلهاى ديگر ، اين ماجرا به عثمان بن سعيد عَمرى ، نسبت داده شده است و از آن جا كه آن نقلها بيشتر و قوىترند ، ترجيح با آنهاست . احتمال تكرار ماجرا نسبت به هر دو نيز بعيد به نظر مىرسد است ( ر . ك : ص 81 ح 794 « عثمان بن سعيد » ) .
( 4 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 2 ص 520 ح 3115 ، كمال الدين : ص 440 ح 9 - 10 ، الغيبة ، طوسى : ص 251 ح 222 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 30 ح 23 .
( 5 ) . وى از ياران محمّد بن عثمان عَمرى است كه ابو غالب زرارى ، از او روايت كرده است ( مستدركات علم رجالالحديث : ج 7 ص 316 ش 14453 ) .
( 6 ) . اختلاف ، به چنددستگىِ شيعه در امر نايبان خاص امام زمان عليه السلام اشاره دارد كه به دليل ادّعاى دروغين نيابتاز سوى افرادى مانند محمّد بن على بن بلال ايجاد شد .
( 7 ) . ابو طاهر محمّد بن على بن بلال : شيخ طوسى ، او را در زمرهء اصحاب امام هادى عليه السلام و امام عسكرى عليه السلام شمرده و توثيقش كرده است ؛ امّا در كتاب الغيبة ، وى را از مذمومان شمرده كه ادّعاى باب بودن كردهاند . خلاصهء سخن آية اللَّه خويى در شرح حال او پس از نقل اقوال ، چنين است : اين شخص ، ثقه و داراى اعتقاد نيكو بوده ؛ امّا انحراف و ادّعاى باب بودنش هم ثابت است ؛ پس او ثقه و داراى اعتقاد فاسد است ، و اشكالى در عمل به رواياتش نيست ، بنا بر كفايت وثاقت در حجّيت روايت ، همان گونه كه صحيح ، اين طور است . شوشترى گفته است : اين شخص ، داراى اعتقاد درست بود ؛ امّا منحرف شد . در الغيبة حسن بن روح از ابو طاهر بن بلال ، در حال استقامت و درستى عقيدهاش روايت نقل كرده است ( رجال الطوسى : ص 394 ش 5812 و ص 401 ش 5886 ، الغيبة ، طوسى : ص 353 ح 313 و ص 387 ح 351 و ص 400 ح 275 ، معجم رجال الحديث : ج 17 ص 332 ش 11305 ، قاموس الرجال : ج 9 ص 432 ش 7032 . نيز ، ر . ك : ج 4 ص 7 مدعيان دروغين )