باز گشت و به ما پيوست . ما دليل بازگشتش را از او پرسيديم . گفت : روزى نزد ابو طاهر بن بلال بودم و برادرش ابو الطيّب « 1 » و نيز ابن حزر « 2 » و گروهى از يارانش نيز حضور داشتند كه غلام ( حاجب و خدمتگزار ) وارد شد و گفت : ابو جعفر عَمرى بر درگاه است . آنها به هراس افتادند و به خاطر مسائلى كه ميان آن دو بود ، آن را نپسنديدند . ابو طاهر گفت : داخل شود . و ابو جعفر - كه خدا از او خشنود باد - وارد شد و ابو طاهر و آن جماعت برايش برخاستند و او در بالاى مجلس نشست و ابو طاهر ، مانند كسى كه جلوى او مىنشيند ، نشست و او ( عَمرى ) به آنها مهلت داد تا ساكت شوند .
سپس گفت : اى ابو طاهر ! تو را به خدا سوگند مىدهم ، آيا صاحب الزمان عليه السلام به تو فرمان نداد اموالى را كه نزد توست به من بدهى ؟ گفت : به خدا ، چرا [ فرمان داد ] ! و ابو جعفر - كه خدا از او خشنود باد - برخاست و باز گشت و آن جماعت [ لال شدند و ] نتوانستند چيزى بگويند و چون حالشان به جا آمد ، برادرش ابو الطيّب به او گفت : كجا صاحب الزمان عليه السلام را ديدهاى ؟
ابو طاهر گفت : ابو جعفر - كه خدا از او خشنود باد - مرا به يكى از خانههايش بُرد و صاحب الزمان عليه السلام از بالاى آن خانه به من نگريست و به من فرمان داد اموالى را كه نزدم هست ، براى ابو جعفر ببرم .
هامش
( 1 ) . ابو طاهر محمّد و ابو الحسن ، فرزندان على بن بلال ، از اصحاب امام هادى عليه السلام هستند ( رجال الطوسى : ص 394 ش 5812 ) .
( 2 ) . در بحار الأنوار ، « ابن خزر » آمده است .