ابو الطيّب به او گفت : از كجا دانستى كه او صاحب الزمان عليه السلام است ؟
گفت : هيبتش به گونهاى به دلم افتاد و چنان ترس از او مرا فرا گرفت كه دانستم او صاحب الزمان است .
اين ، دليل بريدن من از او [ و پيوستنم به شما ] است . « 1 »
2 / 23 : يعقوب بن يوسف ضراب غسّانى
807 . يعقوب بن يوسف ضرّاب غسّانى « 2 » گفته است كه : در بازگشت از اصفهان در سال دويست و هشتاد و يك هجرى قمرى ، همراه گروهى از همشهريان سنّى مذهبم به حج رفتم .
هنگامى كه به مكّه رسيديم ، برخى از آنها جلوتر رفتند و خانهاى در كوچهاى ميان بازار شب برايمان كرايه كردند . آن ، خانهء خديجه بود و خانهء رضا عليه السلام نيز ناميده مىشد . در آن جا پيرزنى گندمگون بود كه چون پى بردم آن جا را خانهء رضا مىگويند ، از او پرسيدم : با صاحبان اين خانه ، چه نسبتى دارى ؟ و چرا اين جا را خانهء رضا مىنامند ؟ گفت : من از كنيزان آزاد شدهء آنها هستم و اين ، خانهء [ امام ] على بن موسى الرضا عليه السلام است كه [ امام ] حسن بن على [ عسكرى عليه السلام ] مرا در آن جا سُكنا داد ؛ زيرا من از خادمانش بودم .
من چون اين را شنيدم ، با او انس گرفتم و ماجرا را از همراهان سنّىمذهبم پوشيده داشتم ، و چون شبهنگام از طواف باز مىگشتم ، همراه آنان در ايوان سرپوشيدهء خانه مىخوابيدم و در را مىبستيم و سنگ بزرگى ، پشت در مىنهاديم و پشت در ، حلقهوار مىخوابيديم . چندين شب در ايوانى كه در آن بوديم ، نور
هامش
( 1 ) . الغيبة ، طوسى : ص 400 ح 375 ، بحار الأنوار : ج 51 ص 369 .
( 2 ) . از وى تنها همين روايت نقل شده است كه جريان تشرّف در سال 281 ق را بيان مىكند ( مستدركات علمرجال الحديث : ج 8 ص 280 ش 16466 . در قاموس الرجال ( ج 11 ص 141 ش 8505 ) به جاى « اصفهانى » ، « غسّانى » آورده است .