فصل سوم : استقامت
3 / 1 : سختى ديندارى در روزگار غيبت
971 . بصائر الدرجات - با سندش به نقل از ابو بصير - : امام باقر عليه السلام فرمود : « روزى پيامبر خدا نزد گروهى از يارانش بود كه دو بار فرمود : " خدايا ! برادرانم را به من نشان بده " . ياران گرداگرد ايشان گفتند : مگر ما برادران شما نيستيم ، اى پيامبر خدا ؟ ! فرمود : " خير ! شما ياران من هستيد ! برادران من ، گروهى از مردم آخر الزمان هستند كه بى آن كه مرا ديده باشند ، به من ايمان آوردهاند . خداوند ، آنان را به نامشان و نام پدرانشان ، پيش از آن كه از پشت پدرانشان و رحم مادرانشان بيرون بيايند ، به من شناسانده است . هر كدام از آنها بر دين خود ، پايدارتر از كسى است كه در شب تاريك ، شاخهء پُر تيغ قَتاد « 1 » را صاف و تهى از خار مىكند ، يا مانند كسى است كه آتش غَضا « 2 » به دست گرفته است . آنان چراغهايى در دل تاريكى اند و خداوند از هر فتنهء غبارآلودى نجاتشان مىدهد " » . « 3 »
972 . الكافى - با سندش به نقل از يمان خرمافروش - : نزد امام صادق عليه السلام نشسته بوديم كه به ما
هامش
( 1 ) . « قتاد » يا مغيلان ، درختچهاى است كه شاخهء آن ، تيغهاى بسيار تيزى دارد .
( 2 ) . غَضا يا همان درخت « گز » ، درختى است كه چوب آن ، محكم و بادوام و آتش آن ، ديرپا و پُرحرارت است .
( 3 ) . بصائر الدرجات : ص 84 ح 4 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 123 ح 8 .