سپس فرمود : « بى گمان ، فلان كس فرزند فلان كس » تا به هفتمين فرزند فلان كس رسيد .
گفتم : فدايت شوم ! نشانهء ميان ما و شما چيست ؟
فرمود : « اى فضل ! از جايت تكان نخور تا سفيانى خروج كند و چون سفيانى خروج كرد ، ما را لبيّك بگوييد ( سه بار اين را فرمود ) كه خروج او از نشانههاى حتمى است » . « 1 »
970 . الغيبة ، طوسى - با سندش به نقل از خالد عاقولى - : امام صادق عليه السلام فرمود : « به چه چيزى چشم دوختهايد ؟ براى چه عجله مىكنيد ؟ آيا شما در امان نيستيد ؟ آيا كسى از شما از خانهاش بيرون نمىآيد و حاجتهايش را بر طرف نمىكند و بى آن كه ربوده و غارت شود ، باز نمىگردد ؟ پيشتر اگر كسى به آيين شما بود ، دستگير و دستان و پاهايش بريده مىشد و او را به شاخههاى درخت خرما مىآويختند و او را با ارّه ، دو نيم مىكردند و با اين همه ، او [ آنها را به هيچ مىگرفت و ] به گناه خود مىانديشيد » .
آن گاه امام عليه السلام اين آيه را تلاوت نمود : « آيا پنداشتهايد كه به بهشت وارد مىشويد ، با آن كه هنوز ماجراى كسانى كه پيش از شما در گذشتند ، بر شما وارد نشده است ؟ ! به ايشان گزند و زيان رسيد و چنان پريشان و لرزان شدند كه پيامبر و مؤمنان همراهش گفتند : يارى خدا ، كِى مىرسد ؟ ! به هوش كه يارى خدا ، نزديك است » . « 2 »
هامش
( 1 ) . الكافى : ج 8 ص 274 ح 412 ، بحار الأنوار : ج 47 ص 297 ح 20 .
( 2 ) . الغيبة ، طوسى : ص 458 ح 469 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 130 ح 28 .