فرمود : « عجله كنندگان . هان كه حاكمان ستمگر ، جز با كسى كه به آنان تعرّض كند ، كارى ندارند ! » و سپس فرمود : « اى ابو مُرهف ! به هوش باشيد كه آنان هر گاه بخواهند فشارى به شما بياورند ، خداى عز و جل آنها را درگير چيزى مىكند [ كه شما را از ياد مىبرند ] » .
امام باقر عليه السلام سپس نگاهش را به زمين دوخت و پس از آن فرمود : « اى ابو مُرهف ! » .
گفتم : بله ، بله !
فرمود : « آيا چنين مىبينى كه خداوندِ والاياد ، براى كسانى كه خود را وقف او كردهاند ، گشايشى نمىنهد ؟ ! به خدا سوگند ، براى آنان فَرَج ( گشايش ) قرار مىدهد » . « 1 »
961 . الكافى - با سندش به نقل از عنتره - : بارها شنيدم كه امير مؤمنان عليه السلام در حالى كه انگشتان خود را در هم فرو كرده بود ، مىفرمود : « باز شو ، بسته شو ؛ و بسته شو ، باز شو » . « 2 »
سپس فرمود : « تندروان ، هلاك شدند ؛ ولى نزديك كنندگان ، نجات يافتند و سنگريزه بر ميخهايشان استوار ماند . « 3 » به خداوند ، صادقانه سوگند ياد مىكنم كه پس از اندوه ، فتحى شگفت خواهد بود » . « 4 »
962 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از ابو مُرهِف - : امام صادق عليه السلام فرمود : « تندروان ، هلاك شدند » . گفتم : تندروان كيان اند ؟
فرمود : « عجله كنندگان ؛ ولى نزديك كنندگان نجات يافتند و قلعه بر ستونهايش استوار شده است . خانهنشين [ و از فتنهها به كنار ] باشيد كه غبار بر سر همان كس مىنشيند كه آن را برانگيخته است و هر گاه آنان بخواهند بر شما مصيبت [ و فشارى ] وارد كنند ، خداوند ، گرفتارشان مىكند ، جز آن كه كسى خود متعرّض آنان شود » . « 5 »
هامش
( 1 ) . الكافى : ج 8 ص 273 ح 411 .
( 2 ) . مقصود از اين جمله مىتواند اشاره به پيوستگى و پشت سر هم در آمدن سختى و گشايش در كارها باشد و گونهاى دلدارى و فرا خواندن به شكيبايى است . ( م )
( 3 ) . در دو حديث بعدى ، به جاى « سنگريزه » ، « قلعه » آمده است كه شايد هر دو گونه عبارت ، ناظر به استقراربرخى حكومتها در روزگار غيبت باشد و محتمل است كه در توصيف شكيبايى و مقاومت نزديك كنندگان فَرَج باشد ؛ يعنى كسانى كه عجله نمىكنند ، امّا آن را نزديك مىخوانند . ( م )
( 4 ) . الكافى : ج 8 ص 294 ح 450 .
( 5 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 196 ح 5 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 138 ح 43 .