963 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از صالح بن ميثم و يحيى بن سابق - : امام باقر عليه السلام فرمود :
« تندروان ، هلاك شدند ؛ ولى نزديك كنندگان ، نجات يافتند و قلعه بر ستونهاى خود استوار شده است . بى گمان ، پس از غم ، فتح [ و گشايشى ] شگفت خواهد بود » . « 1 »
964 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از حارث همدانى - : امير مؤمنان عليه السلام بر بالاى منبر فرمود : « هنگامى كه خواهان [ حكومت ] هلاك شود و صاحب عصر از ديدهها نهان گردد و دلهايى شاداب و پُر اميد و دلهايى فسرده و نااميد شوند ، آرزو كنندگان ، هلاك مىگردند و نابود شدنىها ، به تدريج از ميان مىروند و مؤمنان ، باقى مىمانند و اينان چه اندك اند ! سيصد نفر يا بيشتر [ ند ] كه گروهى [ از فرشتگان ] كه همراه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در جنگ بدر جنگيدند ، در جهاد ، همراهىشان مىكنند . نه كشته مىشوند و نه مىميرند » « 2 » . « 3 »
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 198 ح 10 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 139 ح 47 .
( 2 ) . مراد امير مؤمنان عليه السلام از : « صاحب عصر روى گرداند » ، صاحب ناپيداى همين زمان است كه به خاطر تدبير واقع شدهء خداوند ، از ديدگان اين مردم روى برتافته است . سپس مىفرمايد : « و دلهايى به جاى ماند كه پارهاى پر خير و بركت و بعضى بى خير و بركت اند » و مراد از آن ، دلهاى شيعيان است كه در اين غيبت و سرگردانى ، دگرگون مىشوند . پس هر كه از آنان بر حق پايدار باشد ، پرخير و بركت و هر كه از حق به گمراهى و گفتار باطل بگرايد ، بى خير و بركت است . پس امير مؤمنان عليه السلام فرموده : « آرزومندان ، هلاك مىگردند » . اين ، نكوهش آنان است و آنان كسانى اند كه در امر خدا شتاب مىكنند و در مقام تسليم نيستند و اين مدّت را طولانى مىپندارند . پس قبل از آن كه فرجى ببينند ، مىميرند . آن گاه خداوند از اهل صبر و تسليم ، كسى را كه بخواهد ، به جاى مىگذارد تا به مرتبهء شايستهاش برساند و آنان مؤمنان و افرادى بااخلاص اند و تعدادشان اندك است كه امام عليه السلام شمارهء آنان را سيصد نفر و يا بيشتر فرموده است ؛ افرادى كه خداوند به واسطهء نيروى ايمان و درستى يقينشان ، به آنان براى يارى ولىّ خود و جنگيدن با دشمن خويش اهليّت عطا فرموده است ؛ و آنان همان گونه كه در حديث آمده ، به هنگام مستقر شدن قائم عليه السلام در مقرّ حكومتى خود و سر آمدن جنگ ، نمايندگان و حكمرانان منصوب از طرف ايشان در روى زمين خواهند بود . سپس امير مؤمنان عليه السلام فرموده : « به همراه آنان جماعتى مىجنگند كه همراه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در بدر جنگيدهاند ، نه كشته مىشوند و نه مىميرند » . منظور او اين است كه خداى عز و جل اين سيصد و چند نفر اصحاب خالص قائم عليه السلام را به وسيلهء فرشتگان روز بدر ، يارى مىفرمايد و آنان نيروى رزمى ايشان اند . خداوند ، ما را از كسانى قرار دهد كه اهليّت يارى كردن دينش را در ركاب وليّش به آنان عطا فرموده ، و در اين مورد با ما چنان رفتار كند كه او را سزاست .
( 3 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 195 ح 4 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 137 ح 42 .