امام جماعت ديگر در ميان نماز پس از فوت يا بيهوش شدن امام جماعت - كه حكمى مورد وفاق است - ، از جمله به اين توقيع ، استناد كرده است . « 1 »
تنها نكتهء مورد تأمّل ، ظاهر دستور به شستن دست به صِرف مَس است كه شامل صورت نبودِ رطوبت نيز مىشود ؛ امرى كه در برخى احاديث ديگر نيز به صورت مطلق آمده است ؛ امّا فقها ، نوعاً آن را حمل بر فرض رطوبت كردهاند ، با اين توجّه كه آنچه در ميان عرف و عقلا ، امرى ارتكازى است ، اين است كه بدون رطوبت ، نجاست ، سرايت نمىكند .
اين ، نكتهاى است كه از جمله در بيان امام خمينى آمده و ايشان بر پايهء آن ، اطلاق توقيع را مقيّد به فرض رطوبت و سرايت نجاست شمرده است . « 2 » با اين حال ، علّامه حلّى تماس با مُرده بدون رطوبت را نيز مايهء سرايت نجاست ، شمرده است . « 3 »
56 . فراموشى در تسبيحات نماز جعفر طيّار ( ح 695 / 2 )
ويژگى عمدهء نماز جعفر طيّار عليه السلام ، تسبيحات سيصدگانهء آن است كه در هر چهار ركعت آن ، توزيع شده است و به همين جهت به آن « نماز تسبيح » نيز گفته مىشود .
در هر ركعت ، 75 بار ذكر « سبحان اللَّه و الحمد للَّهو لا إله إلّااللَّه و اللَّه أكبر » تكرار مىشود : پانزده بار پس از حمد و سوره ، ده بار در هر ركوع و هر سجده و پس از سر برداشتن از آنها . پرسش اين است كه : اگر در يكى از اين احوال ، اين ذكر فراموش شود ، آيا مىتوان در حالت ديگر كه به ياد مىآورد ، آن را جبران كرد يا بايد از آن گذشت ؟
هامش
( 1 ) . جامع المدارك : ج 1 ص 500 .
( 2 ) . كتاب الطهارة ، خمينى : ج 3 ص 93 - 95 .
( 3 ) . منتهى المطلب : ج 2 ص 458 .