[ 684 / 6 ] و امّا سؤالت در بارهء مزارع ناحيهء ( دستگاه ) ما كه : آيا جايز است آبادانى آنها را به عهده گرفت و خراج آنها را پرداخت و هر چه را از درآمد آن اضافه آمد ، به قصد اجر و ثواب و نزديكى به ما ، به دستگاه ما رساند ؟ [ پاسخ ، اين است كه : ] براى هيچ كس روا نيست كه در مال غير خودش بدون اجازهء او تصرّف كند . پس چگونه در مال ما روا باشد ؟
هر كس چيزى از اين كارها را بدون فرمان ما بكند ، چيزى را كه از ما بر او حرام شده ، حلال شمرده است ، و هر كس چيزى را از اموال ما بخورد ، آتش به دل خود برده و به زودى در كام زبانههاى آتش فرو مىرود .
[ 684 / 7 ] و امّا سؤالت در بارهء كسى كه مزرعه براى ناحيهء ( دستگاه ) ما وقف مىكند و آن را به قيّمى مىسپارد تا به كارهايش بپردازد و آن را آباد كند و از درآمدش ، خراج و هزينههايش را بدهد و باقىماندهء درآمد را براى ناحيهء ما قرار دهد ، [ پاسخ ، اين است كه : ] اين تنها براى كسى كه صاحب مزرعه ، او را قيّم آن قرار داده ، جايز است و براى كس ديگرى جايز نيست .
[ 684 / 8 ] و امّا سؤالت از ميوههاى مزارع ما ، كه اگر كسى بر آنها بگذرد و از آنها برگيرد و بخورد ، جايز است يا نه ؟ [ پاسخ ، اين است كه : ] خوردنش برايش حلال و بردنش بر او حرام است » . « 1 »
685 . كتاب من لا يحضره الفقيه : امام صادق عليه السلام فرمود : « هر كس يك روز از ماه رمضان را روزه نگيرد ، روح ايمان از او خارج مىشود و هر كس روزهء خود را در ماه رمضان به عمد بخورد ، يك كفّاره و قضاى يك روز به جاى آن به گردن اوست ، و ديگر كجا مانند آن را مىيابد ؟ ! » .
[ نكته : ] و امّا حديثى كه نقل مىكند : « اگر كسى يك روز از ماه رمضان را به عمد بخورد ، سه كفّاره به گردن اوست » ، من به آن در صورتى فتوا مىدهم كه روزهاش را با همبسترى حرام و يا خوردن غذايى كه بر او حرام است ، باطل كند ؛ زيرا اين در حديثهاى ابو الحسين اسدى [ از امام عصر عليه السلام ] كه از طريق شيخ ابو جعفر محمّد بن عثمان عَمرى - خدا روحش را پاك بدارد - به وى رسيده ، موجود است . « 2 »
هامش
( 1 ) . كمال الدين : ص 520 ح 49 ( با سند معتبر ) ، الاحتجاج : ج 2 ص 558 ح 351 ، بحار الأنوار : ج 53 ص 182 ح 11 .
( 2 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 2 ص 118 ح 1892 ، الغيبة ، طوسى : ص 296 ح 251 ، الاحتجاج : ج 2 ص 561 ، بحار الأنوار : ج 96 ص 280 ح 4 .