1 / 6 برائت از غاليان و منحرفان
664 . الاحتجاج - در يادكرد از بخشى از توقيع صادر شده از سوى امام زمان عليه السلام در ردّ غاليان و در جواب نامهاى نوشته و ارسال شده به دست محمّد بن على بن هلال كرخى « 1 » - : « اى محمّد بن على ! خداى عز و جل از آنچه توصيفش مىكنند بالاتر است ! او را منزّه مىدارم و مىستايم . ما نه در دانايى او ، شريك او هستيم و نه در توانايى او ؛ بلكه هيچ كس جز او غيب نمىداند ، همان گونه كه خود - كه نامهايش مبارك باد - در آيههاى استوار كتابش فرموده است : « بگو : جز خداوند ، كسى ديگر در آسمانها و زمين ، غيب نمىداند » .
من و همهء پدرانم از نخستين آنها : آدم و نوح و ابراهيم و موسى و پيامبران ديگر ، تا آخرين آنها ، محمّد پيامبر خدا ، و على بن ابى طالب و ديگر امامانِ درگذشته - كه درودهاى خدا بر همهء آنان باد - ، تا آخرين روز حياتم و پايان روزگارم ، بندگان كوچك خداى عز و جل هستيم . خداوند عز و جل مىفرمايد : « و هر كس از ياد من روى برگرداند ، زندگى سختى خواهد داشت و او را روز قيامت ، نابينا محشور خواهيم كرد . او خواهد گفت : پروردگار من ! من كه بينا بودم . چرا نابينا محشورم كردى ؟ [ خداوند ] مىفرمايد : به اين خاطر كه آيههاى ما به تو رسيد و تو آنها را از ياد بردى و بدين گونه تو نيز امروز از ياد مىروى » .
اى محمّد بن على ! نابخردان و كمخِرَدان شيعه ، ما را آزار دادند ، و [ بِدان كه ] هر كس [ به اندازهء ] بال پشهاى دين داشته باشد ، از آنان برتر است . من خداى يكتا را - كه معبودى جز او نيست و در گواه بودن ، كافى است - و نيز فرستادهاش ، محمّد ، و فرشتگان و پيامبران و اوليايش و همچنين تو و هر كس را كه از اين نوشتهء من آگاه مىشود ، گواه مىگيرم كه من به خدا و فرستادهاش ، بيزارى مىجويم از كسى كه [ در بزرگداشت ما ] مىگويد ما علم غيبت داريم يا شريك خدا در فرمانروايى او هستيم ، يا ما را در جايگاهى ، جز آن جايگاهى مىنشاند كه خدا برايمان به آن رضايت داده و ما را براى آن آفريده است و نيز از كسى كه در حقّ ما ، از آنچه برايت روشن كردم و در آغاز نامهام برايت بيان كردم ، در گذرد .
هامش
( 1 ) . نام وى در كتابهاى رجالى ذكر نشده است ( ر . ك : مستدركات علم رجال الحديث : ج 7 ص 250 ش 14103 ) .