مىپرداخت . عقايد او در ميان غير شيعيان و افراد لاابالى حكومتى نيز طرفدارانى داشت . « 1 »
شلمغانى ، عاقبت در سال 322 هجرى و در زمان وزارت ابن مقله ، دستگير و به اعدام ، محكوم شد .
دقّت در انحراف شلمغانى و ادّعاهاى خاص او در هر مرحله ، نشانگر آن است كه رياستطلبى او ، ريشهء اساسى انحرافش بوده است . او در هر مرحله با طرح ادّعاهاى جديد و بزرگتر ، سعى مىكرد به گونهاى خودنمايى كرده ، قدرت خود را بيشتر كند . ناسزاگويى او به سازمان وكالت و حسين بن روح نيز از حسادت او سرچشمه مىگرفت ؛ ولى در همهء مراحل با شكست رو به رو شد .
شلمغانى و كتاب « التكليف »
اهميّت انحراف شلمغانى ، به سبب شهرت شلمغانى به عنوان نويسندهء تواناى شيعى بود . كتاب التكليف او در آن سالها كتاب رسمى و رايج شيعه شناخته مىشد و در منزل بسيارى از شيعيان وجود داشت . انحراف او و تبليغات غاليانهء طرفداران او ، موجب رواج بىاعتمادى به باورهاى شيعى مىگشت . ظاهراً كتاب التكليف ، در سالهاى پيش از انحراف شلمغانى نوشته و توزيع شده بود . بسيارى از مطالب آن هم به تأييد حسين بن روح ، رسيده بود . « 2 »
رواج كتاب التكليف ، همراه با انحراف و لعن شلمغانى ، موجب پريشانى شيعيان شد . عبد اللّه كوفى خادم حسين بن روح مىگويد :
از شيخ ابو القاسم ، وضعيت نوشتههاى او را جويا شدند و پرسيدند : با كتابهاى او چه كنيم كه خانههايمان از آنها پر است ؟
هامش
( 1 ) . همانجا .
( 2 ) . الغيبة ، طوسى : ص 389 ح 354 .