متنفّذ و مورد احترام علما و امراى دربار اكبرى بوده است . ابوالفتح گيلانى ( م 977 ق ) ، عالم مشهور دربار اكبر شاه ، در مكتوبى به وى ، با تعريض به قاضى ، چنين آورده است :
دعاى دوستان از زبان نيكان ، مستجاب باد تا استجابت دعاهاى ما گمراهان را در آن درگاه ، بار نيست . « 1 » ايشان ، با صدور اجازاتى توسّط اساتيد خود ، عبدالوحيد شوشترى و عبدالواحد مشهدى ، علاوه بر تدريس تفسير ، فقه ، حديث و عقايد اماميّه ، با تأليفات خود به تبليغ تشيّع و دفاع از آن مىپرداخت . « 2 » آوازهء قاضىِ شهيد ، در پاسخگويى به رديّههايى است كه علماى اهل سنّت ، بويژه علماى مطرود از جانب حكومت صفويه ، عليه شيعه نگاشته بودند .
وى نخست ، كتاب الصوارم المهرقة را در ردّ الصواعق المحرقةى ابن حجر هيثمى عسقلانى ( م 974 ق ) نوشت . موضوع كتاب ابن حجر ، ردّ اماميّه و حقيقت مذهب عامّه « 3 » بود كه در ميانهء قرن دهم در شهر مكّه ، بر ضدّ شيعه تأليف شده بود . « 4 » دوم ، كتاب مصائب النواصب را در ردّ بر كتاب نواقض الروافض فى تخطئة الإماميةى ميرزا مخدوم شريفى ( م 988 يا 995 ق ) نوشت .
ميرزا مخدوم شريفى ، سنّى مذهب بود و در سال 985 ق ، وزير شاه اسماعيل دوم صفوى بود و به سعى همين ميرزا مخدوم ، شاه اسماعيل ، سنّى مذهب شد . به سبب مباهلهاى كه بين وى و امير مرتضى طباطبايى صورت گرفت ، نظر شاه نسبت به مخدوم ، تغيير نمود « 5 » و امير مخدوم ، راهى سرزمين عثمانى شد و در آنجا بر ضدّ
هامش
( 1 ) . مطلع الأنوار - احوال دانشمندان شيعهء پاكستان و هند : ص 71 .
( 2 ) . همان ، ص 694 - 695 .
( 3 ) . رياض العلماء ، ص 268 .
( 4 ) . صفويه در عرصهء دين ، فرهنگ و سياست ، ج 1 ، ص 74 .
( 5 ) . روضة الصفويّه ، ص 583 ؛ مصائب النواصب ، در ردّ نواقض الروافض ، ص 19 - 21 .