دو . ملّا عبد اللَّه شوشترى
ملّا عبداللَّه شوشترى ( م 1021 ق ) ، فقيهى محقّق ، محدّثى رجالى ، جامعِ معقول و منقول ، و زاهدى عابد بوده است و در علم و عمل و قدرت انديشه و نيروى حافظه ، از چهرههاى برجسته به شمار مىرود . وى از دانشآموختگان حوزهء جبل عامل در اوايل قرن يازدهم هجرى بود و سهم مهمّى در احياى علم حديث داشت . « 1 » محمّد تقى مجلسى ، به مناسبت يادكرد استادش ملّا عبد اللَّه شوشترى ، كه از شاگردان مقدّس اردبيلى ( از معاصران شيخ بهايى و ميرداماد ) و از مهاجران به اصفهان بود ، مىنويسد :
مىتوان نشر فقه و حديث را [ در اصفهان ] بر اثر مساعى او دانست .
هرچند ديگران نيز وجود داشتند ؛ امّا آنان اشتغالات بسيار داشتند و دوران تدريسشان اندك بود ، بر خلاف اين بزرگْمرد كه نزديك به چهارده سال در اصفهان به تدريس پرداخت . . . آن هنگام كه او به اصفهان آمد ، شمارهء طالبان علوم دينى ، از اهل اصفهان و از شهرهاى ديگر به پنجاه نفر مىرسيد و حال آن كه در زمان وفات او بيش از هزار نفر از فضلا در اين شهر ، حضور داشتند . « 2 » در ميان علماى اصفهان ، افرادى همانند ملّا محمّد تقى مجلسى و رجالى محقّق ميرمصطفى تفرشى ( صاحب نقد الرجال ) ، حسنعلى تسترى ( / شوشترى ) فرزند ملّا عبداللَّه ، ميرزا رفيع الدين محمّد بن حيدر نايينى ( صاحب شرح أصول الكافى ) ، ملّا شريف الدين محمّد رويدشتى اصفهانى و مير محمّد قاسم قهپايى ( از مشايخ اجازهء صاحب روضات الجنات ) بودهاند . « 3 »
هامش
( 1 ) . روضة المتقين ، ج 1 ، ص 21 ؛ الذريعة ، ج 5 ، ص 65 ؛ معجم مؤلّفى الشيعة ، ص 102 .
( 2 ) . لوامع صاحبقرانى ، ج 14 ، ص 382 ؛ روابط خارجى ايران از ابتداى دوران صفويه تا پايان جنگ دوم جهانى ، ص 45 .
( 3 ) . ريشهها و جلوههاى تشيّع در حوزهء علميهء اصفهان ، ج 2 ، ص 189 .