و مجلسى آن را نثر اللّئالى « 1 » و خوانسارى اللّئالى العزيزيّة فى الأحاديث النبوية والإمامية « 2 » ناميدهاند .
علّامهء مجلسى ، در يادكرد مصادر بحار الأنوار ، تأكيد كرده كه از عوالى و درر اللئالى در برخى موارد ، حديث نقل مىكند . البته دربارهء هر دو كتاب ابن ابى جمهور گفته كه وى ، پوسته را از مغز جدا نكرده و احاديث مخالفان متعصّب را در ميان روايات اماميه ، وارد كرده است ؛ « 3 » امّا محدّث نورى ، به دفاع از اعتبار كتاب پرداخته و آن را از مصادر مستدرك قرار داده است . « 4 » موضوع كتاب درر اللّئالى ، بيان احاديث فقهى است كه نويسنده ، آن را پس از عوالى نگاشته است . « 5 » بنا به گفتهء محدّث نورى ، اين كتاب ، داراى يك « مقدّمه » ، سه « قِسم » و « خاتمه » است . مقدّمه ، شامل اخبار نبوى در ترغيب به انجام عبادات است ، اقسام سهگانه در ابواب فقهى به ترتيب ، و خاتمه در باب اخلاق است . « 6 » نگارش كتاب ، اواخر شوّال سال 899 و تبييض ( پاكنويس ) آن به سال 901 ق ، در استرآباد به انجام رسيده است .
محدّث نورى و شيخ آقا بزرگ ، تأكيد كردهاند كه روايات كتاب ، از كتب اربعه استخراج شده است . « 7 » ابن ابى جمهور ، درر اللّئالى را در روزگار احمد كوركى براى امير عماد الدين نگاشته است .
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 31 .
( 2 ) . روضات الجنّات ، ج 7 ، ص 26 .
( 3 ) . بحار الأنوار ، ج 1 ، ص 31 .
( 4 ) . ر . ك : خاتمة مستدرك الوسائل ، ج 1 ، ص 345 .
( 5 ) . همانجا .
( 6 ) . همانجا .
( 7 ) . همان جا ؛ الذريعة ، ج 8 ، ص 133 ( ش 496 ) .