ائمّه عليهم السلام مشتمل بوده و نام آن ، المستجاد من كتاب الإرشاد است . « 1 » به هر روى ، كتاب ، تلخيصى است از كتاب الإرشاد شيخ مفيد ، كه نويسنده از هر فصل كتاب ، بخشى را آورده است .
2 . الدلائل البرهانيّة فى تصحيح الحضرة الغرويّة
اين كتاب ، در تلخيص فرحة الغرى از سيّد عبدالكريم بن طاووس ( م 693 ق ) است .
هر چند در خلاصة الأقوال و اجازهء مبسوط علّامهء حلّى به بنى زهره از اين كتاب ياد نشده ، در برخى منابع كتابشناسى و تراجمنگارى ، اين اثر به ايشان نسبت داده شده است .
نويسندهء رياض العلماء ، در شرح حال علّامهء حلّى نوشته است كه ميرمنشى در رسالهء تاريخ قم ، اين كتاب را به علّامهء حلّى نسبت داده است . وى احتمال داده كه كتاب ، از آنِ شخص ديگرى است و ميرمنشى ، در انتساب كتاب به علّامه ، اشتباه كرده است . « 2 » وى ، همچنين در شرح حال عبدالكريم بن احمد بن طاووس مىگويد :
يكى از علما ، كتاب فرحة الغرى را تلخيص كرده و الدلائل البرهانية فى تصحيح الحضرة الغرويّة ناميده است . آن را در تهران ديدم و مؤلفش را نشناختم . « 3 » خوانسارى نيز به نقل از برخى تواريخ فارسى دربارهء قم ، اين كتاب را به علّامهء حلّى نسبت داده است . « 4 » سيّد محسن امين نيز با استناد به گفتهء ميرزاى افندى ، در بخش كتابهاى
هامش
( 1 ) . مجموعهء نفيسه ، ص 247 ( چاپ سنگى ) ؛ المستجاد ، ص 31 .
( 2 ) . رياض العلماء ، ج 1 ، ص 379 .
( 3 ) . همان ، ج 3 ، ص 66 .
( 4 ) . روضات الجنّات ، ج 2 ، ص 275 .