و صدور الاخبار الخ : كلمهء « واو » حاليه و كلمهء « صدور » مبتدا و اضافه به بعدش شده و خبر آن نيز كلمهء « كثيرة » مىباشد .
بهذه المخالفة منهم : مقصود از « هذه المخالفة » مخالفت عامّ و خاصّى بوده و ضمير در « منهم » به امامان عليهم السّلام برمىگردد .
ان يكون المراد انّهم لا يقولون الخ : كلمهء « المراد » اسم براى « يكون » و خبرش كلمهء « شرحا » بوده و عبارت « انّهم الخ » مجرور به حرف جار محذوف و اين جار و مجرور متعلّق به « المراد » مىباشد .
و ان كان هو على خلافه ظاهرا : كلمهء « انّ » وصليّه بوده و ضمير « هو » به « ما قالوا » يعنى گفتهء امامان عليهم السّلام برگشته و ضمير در « خلافه » به قول خداوند متعال برمىگردد و كلمهء « ظاهر » خبر براى « كان » و جار و مجرور « على خلافه » متعلّق به آن مىباشد .
لمرامه تعالى : ضمير در « مرامه » به معناى « مقصوده » به خداوند متعال برمىگردد .
و بيانا لمراده من كلامه : كلمهء « بيانا » عطف بر « شرحا » بوده و ضمير در « مراده » و « كلامه » به خداوند متعال برمىگردد .
و الملازمة . . . و جواز النّسخ به ممنوعة : كلمهء « الملازمة » مبتدا و كلمهء « ممنوعة » خبر و ضمير در « به » به خبر واحد برگشته و اين عبارت ، جواب اشكال مقدّر است .
جوازهما : ضمير در « جوازهما » به نسخ و تخصيص برمىگردد .
لاختصاص النّسخ الخ : اين عبارت ، دليل براى ممنوع بودن ملازمه است .
مع وضوح الفرق : مقصود از « الفرق » فرق بين تخصيص و نسخ مىباشد .
الى ضبطه : ضمير در « ضبطه » به نسخ برمىگردد .
و لذا قلّ الخ : مشاراليه « ذا » وفور انگيزه به ضبط نسخ مىباشد .
فى تعيين موارده : ضمير در « موارده » به نسخ برمىگردد .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 431
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤٣١