كلمهء « خبر » مىباشد .
لو سلّم وجود ما لم يكن كذلك : ضمير در « لم يكن » به ماء موصوله به معناى خبر برگشته و مشاراليه « كذلك » عامّ قرآنى برخلافش نبوده مىباشد .
و كون العامّ الكتابى قطعيّا صدورا : كلمهء « كون » مبتدا و اضافه به اسمش « العامّ » شده و كلمهء « قطعيّا » خبر و كلمهء « صدورا » تمييز نسبت بوده و خبر اين مبتدا نيز عبارت « لا يمنع الخ » مىباشد .
لا يمنع عن التّصرّف الخ : ضمير در « لا يمنع » به قطعى بودن صدور كتاب برمىگردد .
فى دلالته الغير القطعيّة : ضمير در « دلالته » به كتاب برگشته و كلمهء « الغير القطعيّة » صفت براى « دلالته » مىباشد .
و الّا : يعنى « و ان منع عن التّصرّف » .
لما جاز تخصيص المتواتر به ايضا : ضمير در « به » به خبر واحد برگشته و مقصود از « ايضا » همچون جايز نبودن تخصيص كتاب با خبر واحد مىباشد .
مع انّه جايز قطعا : ضمير در « انّه » به تخصيص زدن خبر متواتر با خبر واحد برمىگردد .
و السّرّ انّ الدّوران الخ : كلمهء « السّرّ » مبتدا و مقصود از آن ، سرّ در تخصيص عموم كتاب با خاصّ خبر واحد بوده و عبارت « انّ الدّوران الخ » تأويل به مصدر رفته و خبر براى مبتدا مىباشد .
بدلالته و سنده الخ : ضمير در « بدلالته » و « سنده » به خبر برمىگردد .
على التّصرّف فيها بخلافها فانّها : هر سه ضمير مؤنث به اصالة العموم برمىگردد .
عن دليل اعتباره : ضمير در « اعتباره » به خبر برمىگردد .
و لا ينحصر الدّليل على الخبر : مقصود از « الدّليل » دليل بر اعتبار بوده و مقصود از « الخبر » خبر واحد مىباشد .
بانّه فيما لا يوجد على خلافه دلالة : ضمير در « بانّه » به اجماع بر اعتبار خبر و ضمير در
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 429
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤٢٩