تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 428

مساهمون:

ص٤٢٨
- [ مىباشد مقصود ] شرح براى منظور او ( خداوند ) تعالى و بيان براى مقصود او ( خداوند متعال ) از كلام او ( خداوند متعال ) پس بفهم . و ملازمه بين جايز بودن تخصيص و جايز بودن نسخ با آن ( خبر واحد ) ممنوع است و اگرچه مىباشد مقتضاى قاعده ، جايز بودن آن دو ( تخصيص و نسخ ) ، به دليل اختصاص داشتن نسخ به اجماع بر منع ، با روشن بودن فرق ( فرق بين نسخ و تخصيص ) به زياد بودن انگيزه‌ها به ضبط آن ( نسخ ) . و براى همين ( وفور انگيزه ) كم است اختلاف در تعيين موارد آن ( نسخ ) به خلاص تخصيص .

نكات دستورى و توضيح واژگان

فصل : يعنى « هذا فصل » . المعتبر بالخصوص : مقصود از « بالخصوص » يعنى از باب ظنّ خاصّ . كما جاز بالكتاب الخ : ضمير در « جاز » به تخصيص زدن كتاب برمىگردد . من الخبر الواحد : اين عبارت ، بيان براى « المحفوف بالقرينة » مىباشد . يعنى خبر واحدى كه همراه قرينهء قطعيّه باشد . لما هو واضح من سيرة الخ : ضمير « هو » به ماء موصوله برگشته و « من سيرة الخ » بيان آن مىباشد . و احتمال ان يكون ذلك الخ : كلمهء « احتمال » مبتدا و خبرش كلمهء « واضح البطلان » مشاراليه « ذلك » عمل كردن اصحاب به خبر واحد در مقابل عمومات كتاب بوده و اين عبارت ، جواب اين سؤال مقدّر است : « شايد عمل اصحاب به خبر واحد در مقابل عمومات كتاب به جهت وجود قرينه در آن اخبار بوده است » . مع انّه لولاه : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « لولاه » به جواز تخصيص كتاب با خبر واحد برمىگردد . او ما بحكمه : ضمير در « بحكمه » به « الغاء الخبر » برمىگردد . لم يكن على خلافه الخ : ضمير در « خلافه » به خبر برگشته و اين عبارت ، صفت براى