الّا كلحاظه فى نفسه : ضمير در « كلحاظه » و « فى نفسه » به معنا برمىگردد .
لا يكون هذا اللّحاظ : مقصود از « هذا اللّحاظ » لحاظ استقلالى و فى نفسه معنا در اسماء مىباشد .
معتبرا فى المستعمل فيه فيها : ضمير در « فيها » به اسماء برمىگردد .
كذلك ذاك اللّحاظ : مقصود از « كذلك » معتبر نبودن در مستعمل فيه و مقصود از « ذاك اللّحاظ » لحاظ آليّت مىباشد .
لا يعتبر فى معناه : ضمير در « معناه » به لفظ الابتداء برمىگردد .
لا يعتبر فى معناها : ضمير در « معناها » به كلمهء « من » برمىگردد .
لحاظه فى نفسه : ضمير در « لحاظه » و « فى نفسه » به معنا برمىگردد .
فى معناها لحاظه فى غيرها : ضمير در « معناها » به كلمهء « من » و در « لحاظه » به معنا و در « غيرها » به كلمهء من برمىگردد .
لا يكون لحاظه فيه : ضمير در « لحاظه » به استقلال يا مستقلّ بودن و در « فيه » به لفظ الابتداء برمىگردد .
موجبا لجزئيّته : ضمير در « لجزئيّته » به مستعمل فيه لفظ الابتداء برمىگردد .
فليكن كذلك فيها : ضمير در « فليكن » به لحاظ آليّت و در « فيها » به حروف برگشته و مقصود از « كذلك » موجب جزئى نشده مستعمل فيه مىباشد .
ان قلت : يعنى اگر اشكالى كنى ، و عبارت بعدش بيان اشكال به كلام مصنّف است .
على هذا : مشاراليه در « هذا » لحاظ متفاوت در معناى اسم و حرف تاثيرى در موضوع له آن دو نداشته و موجب جزئى شدن هيچكدام نخواهد بود مىباشد .
صحّ استعمال كلّ منهما فى موضع الآخر : ضمير در « منهما » به هريك از كلمهء « من » و لفظ « الابتداء » برمىگردد .
و هكذا سائر الحروف : مقصود از « هكذا » صحيح بودن استعمال هريك به جاى ديگرى
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 82
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٨٢