نيز نمىشود . يعنى به نماز بدون قنوت و يا بدون ذكر تسبيحات بعد از آن و يا بدون شش تكبير قبل از آن نيز صلاة گفته مىشود .
ب : اخلال و عدم اتيان امورى كه به نحو جزئيّت در مأمور به اخذ شده علاوه بر بطلان ، موجب اخلال به تسميه و صدق مسمّاى عبادات نيز مىشود . يعنى به نماز بدون ركوع علاوه بر آنكه باطل بوده اصلا صلاة اطلاق نمىشود .
ت : در خصوص امورى كه به نحو شرطيّت در ماهيّت مأمور به اخذ شده ، و اخلال به آنها موجب بطلان مأمور به مىشود ولى شايد در رابطه با تسميه و صدق مسمّا اينگونه نظر داد كه اخلال به آن ، موجب اخلال به تسميه نشده و بر نماز بدون طهارت و يا نماز با استدبار نيز اطلاق صلاة بشود ، ولى صحيح آن است كه بگوييم : هم جزء و هم شرط هر دو در تسميه معتبر بوده ، بنابراين ، اخلال به شرط همچون اخلال به جزء بوده و هم موجب اخلال به ماهيّت و هم موجب اخلال به تسميه شده و به نماز بدون طهارت و نماز با استدبار اصلا اطلاق صلاة نمىشود .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 294
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٢٩٤