مىباشد ، تنها معنايى كه از اين الفاظ ، مورد ارادهء شارع قرار گرفته قطعا معناى صحيح آنها مىباشد .
2 - در تقرير نظر اعمّى بگوييم : علاقهاى را كه شارع در ابتداى استعمال مجازى اين الفاظ لحاظ كرده ، علاقهء ميان معانى لغوى و معانى اعمّ از صحيح و فاسد اين عبادات مىباشد . به اين معنا كه در ابتدا به اعتبار اين علاقه ، آنها را در معانى اعمّ از صحيح و فاسد و سپس به تبع آن ، احتمالا در خصوص صحيح استعمال كرده است بهگونهاى كه وقتى شارع قرينهء صارفه آورد بر اينكه منظورش معانى لغوى اين الفاظ نبوده و از طرفى قرينهء معيّنه هم نياورد كه مقصودش از استعمال مجازى اين الفاظ كدام يك از معانى ( معانى صحيح و يا اعمّ از صحيح و فاسد ) مىباشد تنها معنايى كه از اين الفاظ ، مورد ارادهء شارع قرار گرفته قطعا معانى اعمّ از صحيح و فاسد آنها مىباشد .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 182
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٨٢