بر معنا دارد .
الموهمة لذلك : مشاراليه « ذلك » وضع جداگانه براى مركّبات مىباشد .
هو وضع الهيئات على حدّها : ضمير « هو » به « المراد » و در « على حدّها » به هيئات برمىگردد .
لا وضعها بجملتها : هر دو ضمير مؤنث به مركّبات برمىگردد .
وضع كلّ واحد منهما : ضمير در « منهما » به موادّ و هيئات برمىگردد .
و انسباقه الى الذّهن : كلمهء « انسباقه » عطف بر تبادر بوده و ضمير در آن به معنا برمىگردد .
من نفسه : ضمير در « نفسه » به لفظ برمىگردد .
علامة كونه حقيقة فيه : ضمير در « كونه » به لفظ و در « فيه » به معنا برمىگردد
بداهة انّه لو لا وضعه له لما تبادر : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « وضعه » به لفظ و در « له » و در « تبادر » به معنا برمىگردد .
كيف يكون علامة : ضمير در « يكون » به تبادر برمىگردد .
مع توقّفه على العلم بانّه موضوع له : ضمير در « توقّفه » به تبادر و در « انّه » به معنا و در « له » به لفظ برمىگردد .
كما هو واضح : ضمير « هو » به توقّف تبادر بر علم به موضوع برمىگردد .
فلو كان العلم به موقوفا عليه لدار : ضمير در « به » به موضوع له و در « عليه » به تبادر برمىگردد .
الموقوف عليه : ضمير در عليه به تبادر برگشته و معناى عبارت چنين است علم تفصيلى كه متوقف بر تبادر است .
غير الموقوف عليه : ضمير در « عليه » به علم اجمالى برگشته و معناى عبارت چنين است :
غير از علم اجمالى است كه تبادر متوقف برآن است .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 131
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٣١