على وجه يكون . . . و مثل هذا لا يجب تحصيله و يكون حكمه ما لو كان شرطا للوجوب : ضمير در « يكون » به بعض قيود و در « تحصيله » و در « حكمه » به « هذا » كه مشاراليهاش ، قيد واجب مفروض الحصول بوده برگشته و ضمير در « كان » به ماء موصوله به معناى شرط برمىگردد .
و بعضها لا يكون . . . يكون مفروض الحصول بل يجب تحصيله الخ : ضمير در « لا يكون » به « بعضها » كه ضميرش به قيود و در « يكون » به قيد اخذ شده و در « تحصيله » به قيدى كه مفروض الحصول اخذ شده برمىگردد .
لانّ الواجب يكون هو المقيّد بما هو مقيّد الخ : ضمير « هو » اوّلى به واجب و دوّمى به مقيّد برمىگردد .
و على هذه التّصوير فالوجوب يكون . . . وقته و شأنه فى ذلك الخ : مقصود از « هذا التّصوير » تصوير محاولهء دوّم بوده و ضمير در « يكون » و در « وقته » و در « شأنه » به وجوب برگشته و مشار اليه « ذلك » فعلى بودن مىباشد .
لا فرق بينهما . . . قبل زمان ذيها : ضمير در « بينهما » به واجب معلّق و واجب مشروط و در « ذيها » به مقدّمهء مفوّته برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
239 - توضيح مقدماتى مصنّف درباره مقدّمات مفوّته چيست و چرا آنها را مفوّته ناميدهاند ؟ ( 8 - المقدّمات المفوّتة . . . وقته كما تقدّم )
ج : مىفرمايد : در شرع مقدّس اسلام ، بعضى از مقدّمات در واجبات موقّت « 1 » وارد شده كه زمان
هامش
( 1 ) - واجب به اعتبار زمان ، به دو قسم تقسيم مىشود :
الف : واجب غير موقّت كه خودش نيز به دو قسم تقسيم مىشود : 1 - فورى 2 - غير فورى
ب : واجب موقت ، كه خودش نيز به دو قسم تقسيم مىشود : 1 - موسّع 2 - مضيّق . -