توجه به عبارات بحثكنندگان از اخباريّون به سه وجه تفسير شده است .
101 - وجه اوّل از سه وجه تفسير براى قول اخباريّون چيست ؟
( 1 - انكار ادراك العقل . . . هذا المبحث الثّانى )
ج : مىفرمايد : يك تفسير ، آن است كه مقصودشان انكار ادراك حسن و قبح واقعى توسط عقل باشد . « 1 » و عقد مبحث دوّم نيز در رابطه با همين مسئله بود .
102 - وجه دوّم از سه وجه تفسير براى قول اخباريّون چيست ؟
( 2 - بعد الاعتراف بثبوت . . . فى المبحث الثّالث )
ج : مىفرمايد : يك تفسير ، آن است كه منكر ملازمهء بين ادراك عقل با حكم شرع هستند . البتّه بعد از اعتراف به ثبوت ادراك عقل . « 2 »
103 - وجه سوّم از سه وجه تفسير براى قول اخباريّون چيست ؟
( 3 - بعد الاعتراف بثبوت . . . مباحث الحجّة )
ج : مىفرمايد : يك تفسير آن است كه منكر اثبات حكم شرعى وجوب اطاعت از طريق عقل باشند بعد از آنكه اعتراف به ثبوت ادراك عقل و ثبوت ملازمه دارند . « 3 » البتّه مرجع
هامش
( 1 ) - ولى گفته شد ؛ منكر ادراك حسن و قبح امور غير بديهى بوده و ادراك آنها را تابع خطاب شرع مىدانند .
( 2 ) - يعنى عقل مىتواند و ادراك مىكند حسن و قبح امور را ولى ملازمهاى بين ادراك عقل و حكم شرع برطبق حكم عقل نيست . يعنى لازم نيست كه شارع برطبق ادراك عقل ، حكم كند . چنان كه صاحب فصول از اصوليّون نيز همين نظر را داشته كه در ادامه و در « المبحث الثّالث » خواهد آمد .
( 3 ) - يعنى عقل ، حقّ ادراك حسن و قبح امور را دارد و مضافا آنكه بين ادراك عقل و با حكم شرع ملازمه است . يعنى عقل علاوه بر ادراك حسن و قبح ، حكم به لزوم حكم شارع برطبق ادراك عقل مىكند ولى اين حكم شرعى كه از راه ملازمه عقليّه به دست مىآيد ، حجّت نبوده و واجب الاتّباع نمىباشد ، به بيان ديگر ، منكر حجّيت ملازمه مىباشند .