جزاء خواهند بود . و اين ظهور هم معارضى ندارد تا از آن دست برداشته شود . « 1 »
500 - وقتى قول دوّم در تصرّف يعنى تصرّف در ظهور در انحصار رجحان داشته باشد و هركدام از دو شرط به نحو مستقل ، تأثير در جزاء داشته باشند با توجه به نحوهء تحقّق شروط ، كداميك از شروط تأثير در جزاء خواهد داشت ؟ ( و اذا ترجّح القول الثانى . . . لامتناع تكرار الجزاء حسب الفرض )
ج : مىفرمايد : همانطور كه گفته شد ؛ وقتى با منطوق هركدام ، ظهور ديگرى را در علّت منحصره بودن تخصيص زديم ، آنوقت هريك از دو شرط مستقلا و بدون نظر به ديگرى ، علّت براى تحقّق جزاء و مؤثّر در آن خواهد بود . حال نحوهء تحقّق اين دو شرط به سه صورت خواهد بود :
الف . هريك از دو شرط جداگانه محقّق شود بدون ديگرى . در اين صورت تاثير براى ثبوت حكم ، مربوط به آن شرطى است كه محقّق شده است . « 2 »
ب . هر دو شرط محقّق شوند ولى پشت سر هم . در اين صورت تأثير ، متعلّق به شرطى
هامش
( 1 ) - زيرا در چهارمين پاورقى كه در پاورقى سؤال قبلى به آن اشاره رفت گفته شد : هركدام از اين دو شرط ، علّت منحصره اضافى براى وجوب قصر بوده و نسبت به هم علّت منحصره نمىباشند . بلكه اين دو شرطيّه با هم نفى علّت ديگرى مىكنند . به عبارت ديگر براى وجوب قصر غير از اين دو علّت ، علّت ديگرى وجود ندارد .
( 2 ) - مثلا اوّل ، خفاى اذان شود در اينجا تحقّق جزاء يعنى وجوب قصر متأثّر از اين شرط مىباشد و اگر اوّل ، خفاى جدران شود ، وجوب قصر متأثّر از اين شرط مىباشد .