تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 268

مساهمون:

ص٢٦٨
همانا اين ( تخصيص براى خود عموم بودن ) لازم نمىآيد از آن ( تخصيص براى خود عموم بودن ) اينكه باشد استعمال‌شدهء در عامّ ، آن ( استعمال شده ) بعض است تا باشد ( استعمال شده ) مجاز ، بلكه همانا كشف مىكند خاصّ از مراد جدّى از عامّ ( عامّ تخصيص خورده ) .

نكات دستورى و توضيح واژگان

3 - هل استعمال العامّ الخ : يعنى « الفصل الثّالث هل استعمال العامّ الخ » . بقسميه : ضمير در « بقسميه » به مخصّص برمىگردد . على ارادة ما عدا الخاصّ : كلمهء ماء موصوله به معناى افراد و مقصود از « الخاصّ » نيز افراد مخصّص مىباشد . بعض ما يشمله ظاهره : ضمير مفعولى در « يشمله » به ماء موصوله به معناى افراد و ضمير در « ظاهره » به عامّ برمىگردد . هذا الاستعمال هل هو : ضمير « هو » به « هذا الاستعمال » يعنى استعمال عامّ در مخصّص برمىگردد . و اختلف العلماء فيه : ضمير در « فيه » به « هذا الاستعمال » برمىگردد . منها انّه : ضمير در هر سه « منها » به اقوال و ضمير در « انّه » به « هذا الاستعمال » برمىگردد . بالاوّل فهو : مقصود از « الاوّل » مخصّص متّصل بوده و ضمير « هو » به « هذا الاستعمال » برمىگردد . دون ما كان بالثّانى : ضمير در « كان » به ماء موصوله به معناى تخصيص برگشته و مقصود از « الثّانى » مخصّص منفصل مىباشد . هو القول الثّانى : ضمير « هو » به حقّ برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 268 | حسن سيد اشرفى