مثال ذلك : مشاراليه « ذلك » دلالت اشاره مىباشد .
و هما : ضمير « هما » به « الآيتين » برمىگردد .
انّه بطرح الحولين من ثلاثين شهرا : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و كلمهء « طرح » به معناى كنار گذاشتن و كسر كردن بوده و مقصود از « الحولين » يعنى مفاد آيهء دوّم و مقصود از « ثلاثين شهرا » مفاد آيهء اوّل مىباشد .
فيعرف انّه : ضمير در « انّه » به باقى يعنى « ستّة اشهر » برمىگردد .
من هذا الباب : يعنى دلالت اشاره .
وجوب مقدّمته : ضمير در « مقدّمته » به شىء برمىگردد .
لانّه لازم الخ : ضمير در « لانّه » به وجوب مقدّمه برمىگردد .
و لذلك جعلوا : مشاراليه « ذلك » از باب دلالت اشاره بودن مىباشد و ضمير در « جعلوا » به اصوليّون برمىگردد .
لانّه ليس الخ : ضمير در « لانّه » و « ليس » به وجوب مقدّمه برمىگردد .
و انّما يفهم : ضمير نايب فاعلى در « يفهم » به وجوب مقدّمه برمىگردد .
فى حجّيّتهما : ضمير در « حجّيّتهما » به دلالت اقتضاء و تنبيه برمىگردد .
هناك : يعنى در دو دلالت اشاره شده .
لانّه من باب : ضمير در « لانّه » به دلالت در دو دلالت اقتضاء و تنبيه برمىگردد .
و لا كلام فى ذلك : مشاراليه « ذلك » حجّيّت ظواهر مىباشد .
فحجّيّتها : ضمير در « حجّيّتها » به دلالت اشاره برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 218
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٢١٨