تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 214

مساهمون:

ص٢١٤
4 - شخصى از امام ( ع ) دربارهء نماز خواندن در حمّام مىپرسد و امام ( ع ) مىفرمايد : « اعاده نكن » يعنى بودن در حمّام مانع براى صحّت نماز نمىباشد . 577 - مورد سوّم از دلالت تنبيه كدام است . ( 3 - ما اذا اقترن . . . اى خطبت قائما . . . و هكذا ) ج : مىفرمايد : متكلّم دو فعل و عمل را ذكر مىكند كه يك فعل و عمل را مقترن با مطلبى قرار مىدهد كه بيان‌كنندهء خصوصيّت فعل ديگرى باشد . مثلا مىگويد : « رسيدم به رودخانه و آب نوشيدم » از متعلّق فعل اوّل روشن مىشود كه نوشيدن آب نيز از رودخانه بوده است . يا مىگويد : « ايستادم و خطبه خواندم » از فعل اوّلى ، روشن مىشود كه خطبه خواندن نيز در حال ايستادن بوده است .