« الّا » و اضافه به بعدش شده است .
التجئوا الخ : ضمير در « التجئوا » به قائلين به امتناع برمىگردد .
الى تأويل ما ظاهره الخ : ضمير در « ظاهره » به ماء موصوله به معناى واجبات برگشته و ماء موصوله با جمله صله بعدش مضاف اليه كلمه « تأويل » مىباشد .
فقال بعضهم بوجوبه الخ : ضمير در « بعضهم » به قائلين به امتناع و در « بوجوبه » به واجب موسّع برمىگردد .
و الاتيان به الخ : ضمير در « به » به واجب موسّع برمىگردد .
يكون من باب القضاء الخ : ضمير در « يكون » به « الاتيان به » انجام واجب موسّع برمىگردد .
بوجوبه الخ : ضمير در « بوجوبه » به واجب موسّع برمىگردد .
و الاتيان به قبله : ضمير در « به » به واجب موسّع و در « قبله » به آخر وقت برمىگردد .
يسقط به الغرض : ضمير در « به » به نفل يعنى مستحب برمىگردد .
و قيل غير ذلك : مشار اليه « ذلك » تأويلات مىباشد .
و كلّها اقوال الخ : ضمير در « كلّها » به تأويلات برمىگردد .
فى ردّها : ضمير در « ردّها » به اقوال برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
420 - نظر قائلين به امكان و امتناع واجب موسّع در خصوص وجود و ورود واجبات موسّع در شرع مقدّس چه بوده و نظر مصنّف چيست ؟ ( و لا اشكال عند . . . وقوعه شرعا )