نكات دستورى و توضيح واژگان
فى ورود ما ظاهره الخ : ضمير در « ظاهره » به ماء موصوله به معناى واجبات برگشته و ماء موصوله با جمله صلهء بعدش مضاف اليه كلمه « ورود » مىباشد .
و انّما اختلفوا فى جوازه عقلا : ضمير در « اختلفوا » به علماء و ضمير در « جوازه » به واجب موسّع برمىگردد .
على قولين امكانه و امتناعه : جار و مجرور « على قولين » متعلّق به « اختلفوا » بوده كلمات « امكانه » و « امتناعه » ضميرشان به واجب موسّع برگشته و هر دو بدل از « قولين » و اعرابشان مجرور بنا بر بدليّت بوده و يا مرفوع باشند به اعتبار خبر بودن براى مبتداى محذوف ، يعنى « الاوّل امكانه و الثّانى امتناعه » .
و من قال بامتناعه : ضمير در « قال » به من موصوله و ضمير در « امتناعه » به واجب موسّع برمىگردد .
اوّل ما ورد الخ : ضمير در « اوّل » به « من قال بامتناعه » يعنى قائل به امتناع واجب موسّع و ضمير در « ورد » به ماء موصوله به معناى واجب برمىگردد .
على الوجه الّذى يدفع الاشكال عنده : جار و مجرور « على الوجه » متعلّق به « اوّل » بوده و كلمه « الّذى » با جملهء صلهاش ، صفت براى « الوجه » بوده و ضمير در « عنده » به قائل به امتناع واجب موسّع برمىگردد .
و وقوعه شرعا : ضمير در « وقوعه » به موسّع برمىگردد .
فينا فيه : ضمير مفعولى در « ينافيه » به منع از ترك برمىگردد .
بجواز تركه : ضمير در « تركه » به واجب موسّع برمىگردد .