« المسمّى » كه در اصل « الّذى يسمّى » بوده مىباشد .
اذ فعله ينطبق على وقته : ضمير در « فعله » و « وقته » به صوم برمىگردد .
من طلوع الفجر الخ : كلمه « من » و ما بعدش بيان « وقته » مىباشد .
هو المسمّى الموسّع : ضمير « هو » به ثالث برگشته و نكات دستورى « المسمّى الموسّع » مثل قبلى است .
لانّ فيه : ضمير در « فيه » به موسّع برمىگردد .
فى اثنائه و آخره : ضمير در « اثنائه و آخره » به وقت برمىگردد .
فانّه لا يجوز تركه : ضمير در « انّه » به معناى شأن و ضمير در « تركه » به موسّع برمىگردد .
بفعله مرة واحدة : ضمير در « بفعله » به موسّع برمىگردد .
المحدّد له : يعنى « المعيّن له » و اين كلمه صفت « الوقت » بوده و ضمير در « له » به موسّع برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
412 - تقسيمات واجب به اعتبار وقت و زمان « 1 » چگونه است ؟ ( ينقسم الواجب . . . غير موقّت )
ج : مىفرمايد : تقسيم مىشود به 1 - واجب موقّت 2 - واجب غير موقّت
413 - واجب موقّت و غير موقّت به چند قسم تقسيم مىشوند ؟ ( ثمّ الموقّت . . . غير فورىّ )
هامش
( 1 ) - تقسيم واجب به اعتبار زمان 1 - موقت : بر دو قسم است : الف : موسّع ب : مضيّق 2 - غير موقت : بر دو قسم است : الف : فورى ب : غير فورى .