المجموع بما هو مجموع ، فلا يحصل الامتثال بالمرّة اصلا كركعات الصّلاة الواحدة و امّا لا به شرط تكرّره - بمعنى انّه يكون المطلوب كلّ واحد من الوجودات - كصوم ايّام شهر رمضان ، فلكلّ مرّة امتثالها الخاصّ .
ترجمه :
هشتم ، مرّة و تكرار است .
و اختلاف كردهاند ( اصوليّون ) همچنين در دلالت داشتن صيغهء « افعل » بر مرّه و تكرار بر اقوالى . همچون اختلاف ايشان ( اصوليّون ) در فور و تراخى . و مختار در اينجا ( مرّه و تكرار ) همچون مختار در آنجا ( فور و تراخى ) است . و دليل ، همان دليل است از عدم دلالت صيغه - نه به هيئت آن ( صيغه ) و نه به مادّهء آن ( صيغه ) - بر مرّه و نه تكرار . به خاطر آنچه كه دانستى از اينكه همانا آن ( صيغه ) دلالت نمىكند ( صيغه ) بر بيشتر از طلب خود طبيعت از جهت آن ( طبيعت ) . پس چارهاى نيست از دلالتكنندهء ديگرى بر هريك از اين دو ( مرّه و تكرار ) .
اما اطلاق ، پس همانا آن ( اطلاق ) اقتضاء مىكند ( اطلاق ) اكتفا كردن به مرّه . و تفضيل اين ( اقتضاى اطلاق ) همانا كه مطلوب مولى خالى نيست ( مطلوب مولى ) از يكى از وجوه سهگانه . و مختلف مىشود حكم در اين ( وجوه ثلاثه ) از ناحيه جواز اكتفاء كردن و جواز تكرار .
1 - اينكه مىباشد مطلوب ، صرف وجود پيدا كردن شىء ( واجب ) بدون قيدى و نه شرطى . به معناى اينكه همانا او ( مولى ) اراده مىكند ( مولى ) اينكه باقى نماند مطلوبش ( مولى ) معدوم بلكه خارج شود ( مطلوب مولى ) از ظلمت عدم به نور وجود نه بيشتر و هرچند با فرد واحد . و ناچارا - در اين هنگام - منطبق مىشود