قد استعملت فى مفاهيمها : ضمير نايب فاعلى در « استعملت » و ضمير در « مفاهيمها » به هيئت امر برگشته و اين جمله نيز حاليه مىباشد .
كما ظنّه القوم : ضمير مفعولى در « ظنّه » به بودن بعث و تعجيز و تهديد ، معانى براى هيئت امر برمىگردد .
لا معانى حقيقية و لا مجازية : كلمهء « معانى » عطف به « معانى » قبلى است يعنى « ليست هى معانى حقيقيّة لهيئة الامر و ليست هى معانى مجازيّة لهيئة الامر » .
انّ المنشأ بها ليس الّا الخ : ضمير در « بها » به هيئت امر و در « ليس » به « المنشأ » برمىگردد .
و هذا الانشاء يكون : ضمير در « يكون » به « هذا الانشاء » يعنى انشاء نسبت طلبيهء خاصّ برمىگردد .
لاحد هذه الامور : يعنى بعث ، تهديد ، تعجيز و مانند اينها
فيكون تارة بعثا : ضمير در « يكون » به « هذا الانشاء » برمىگردد .
و منشأة بها : كلمهء « منشأة » عطف به « مدلولة » بوده و ضمير در « بها » به هيئت برمىگردد .
حتّى مفهوم البعث و الطّلب : كلمهء « حتّى » عاطفه براى تقويت دخول ما بعدش در حكم ماقبلش مىباشد يعنى « حتّى مفهوم البعث و الطّلب ليسا مدلولتين للهيئة » .
هو الّذى جعل اولئك : ضمير « هو » و ضمير در « جعل » به اختلاط برمىگردد .
يظنون انّ الخ : ضمير نايب فاعلى در « يظنّون » به اولئك كه مقصود اصوليّون بوده برگشته و اين جمله نيز حاليه مىباشد .
و قد استعملت فيها : ضمير نايب فاعلى در « استعملت » به هيئت امر و در « فيها » به
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 473
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤٧٣